Në një situatë të çuditshme, zyrtari i shtypit të Pafos, i njohur për qartësinë e tij, ndërhyri menjëherë për të mbyllur një pyetje që dukej jashtë kontekstit. Ai u shpreh me profesionalizëm, duke thënë: “Mos e përgjigjni këtë pyetje, mendoj se nuk është relevante për Pafos FC. Më vjen keq.” Megjithatë, Celades, një njeri me sjellje të shkëlqyer, vendosi të përgjigjej për ato pjesë të pyetjes që kuptonte.
Celades e pranoi se nuk e kuptonte fjalën e fundit të pyetjes, por konfirmoi se kishin luajtur së bashku. Kur gazetari sugjeroi që ishte “ndoshta e mençur” që të mos përgjigjej për pjesët e tjera, Celades insistoi të shprehte respekt për ish- kolegun e tij. Ai tha: “Jo, por kam një kujtim të mirë për të, sepse kaluam kohë së bashku.” Ky referim e riktheu atë në periudhën kur ata ishin bashkëlojtarë në Bernabeu nga viti 2003 deri në vitin 2005.
Celades e përshkroi atë si një profesionist të mrekullueshëm dhe një lojtar shumë të talentuar. Kjo situatë nxjerr në pah jo vetëm dallimin mes pyetjeve të ngathëta dhe asaj që është relevante për klubin, por gjithashtu etikën dhe ndjenjat pozitive që mund të mbahen për kolegët nga koha e kaluar së bashku në karrierë.
Në një botë sportive ku komenti dhe opinioni shpesh kalojnë kufijtë e etikës, reagimi i zyrtarit të shtypit dhe qëndrimi i Celades tregojnë rëndësinë e respektit dhe kujtesës në marrëdhëniet mes sportistëve. Pavarësisht nga pyetjet e dëmshme, profesionalizmi dhe vendosmëria për të mbajtur një atmosferë pozitive janë çelësi. Një episod si ky na kujton se lidhjet njerëzore në sport janë po aq të rëndësishme sa rezultatet në fushën e lojës.
