Ikona e muzikës shqiptare, Parashqevi Simaku, ka festuar 60-vjetorin e lindjes. Në ditën e saj të veçantë, Simaku ka publikuar një foto të vetën të buzëqeshur dhe me tortën e ditëlindjes, por me një dhimbje në shpirt.
“Sot, 60 vite… një buzëqeshje në fytyrë, shumë kujtime pas meje dhe një zemër që ende beson te mrekullitë”, shkruan ajo teksa ka publikuar një foto të vetën të buzëqeshur dhe me tortën e ditëlindjes.
Ndërkohë në një postim tjetër të gjatë ajo shprehet se dëshiron të takojë djalin e saj, të marrë një urim prej tij, si dhe të rikthehet në Kavajë, qytetin ku u rrit, u formua dhe kaloi vitet e rinisë.
Ikona e muzikës nënvizon se Lukën (të birin) do e presë gjithmonë, pasi ai ‘është një pjesë e zemrës që nuk mund të shkëputet kurrë’. Në mesazhin e gjatë dhe plot ndjenja Simaku thotë se kur një nënë mbush 60 vjeç, nuk numëron vetëm vitet që kanë kaluar, por numëron edhe ato që ka kaluar pa praninë e fëmijës së saj.
Postimi i plotë:
Sot mbush 60 vjeç. Gjashtëdhjetë vite jetë… vite të mbushura me gëzime, dhimbje, sakrifica, buzëqeshje që kanë fshehur lot, ëndrra të realizuara e të tjera që kanë mbetur pezull në zemër.
Por, nga të gjitha ditëlindjet e jetës sime, kjo e sotmja më prek ndryshe. Sepse, kur një nënë mbush 60 vjeç, nuk numëron vetëm vitet që kanë kaluar… numëron edhe ato që ka kaluar pa praninë e fëmijës së saj.
Sot, në këtë ditë, do të doja vetëm një gjë të thjeshtë: të të kisha pranë, Luka… të më përqafoje dhe të më thoje:
“Gëzuar ditëlindjen, nëna ime!”
Ndoshta, për dikë tjetër, janë vetëm disa fjalë.
Për një nënë, ato mund të jenë dhurata më e madhe e jetës.
E di që ndoshta ti nuk e di as kur është ditëlindja ime. Dhe kjo më dhemb në një vend të zemrës ku vetëm një nënë mund ta kuptojë këtë dhimbje.
Por, edhe pse vitet kanë kaluar dhe jeta na ka vendosur larg njëri-tjetrit, dashuria ime për ty nuk është zvogëluar asnjëherë.
Ti je djali im.
Pjesë e imja.
Një pjesë e zemrës sime që nuk mund të shkëputet kurrë.
Të kam dashur që në çastin kur të ndjeva për herë të parë brenda meje. Të kam dashur kur të mora në krahë për herë të parë. Dhe të dua sot, pas gjithë këtyre viteve, me të njëjtën forcë, me të njëjtin mall, me të njëjtën zemër nëne.
Nuk ka largësi që mund ta ndryshojë këtë.
Nuk ka heshtje që mund ta shuajë.
Nuk ka asnjë vit që mund ta bëjë një nënë të harrojë fëmijën e saj.
Luka, nëse një ditë rrugët e jetës të sjellin tek unë, dije se nëna jote do të jetë aty…
Pa pyetje.
Pa qortime.
Pa inate.
Vetëm me lot në sy, krahët hapur dhe me një dashuri të pafund për djalin e saj.
Sot, në 60-vjetorin tim, kam vetëm dy dëshira të mëdha që dua t’i realizoj.
E para dhe më e shtrenjta për mua është të bashkohem me djalin tim, Lukën.
Dhe dëshira ime e dytë është të vij edhe një herë në Shqipëri.
Sa shumë më ka marrë malli për atë vend…
Sa shumë dua të shkoj edhe një herë aty ku linda dhe u rrita, aty ku hodha hapat e parë, aty ku mbeten kujtimet më të bukura të jetës sime.
Dua të kthehem edhe një herë në Kavajën time.
Sepse mund të jetosh larg vendit ku ke lindur, mund të kalojnë shumë vite, por vendlindja nuk largohet kurrë nga zemra.
Kavaja ime ka një pjesë të shpirtit tim.
Shqipëria ime ka kujtimet e mia.
Dhe malli për atë tokë është një mall që vetëm sa rritet me kalimin e viteve.
Prandaj, në këtë 60-vjetor, nuk kërkoj shumë nga jeta.
Vetëm këto dy dëshira:
Të bashkohem me djalin tim.
Dhe të kthehem edhe një herë në Shqipëri, në Kavajën time, aty ku linda dhe u rrita.
Zoti më dhëntë mundësinë t’i jetoj të dyja këto momente.
Sepse, pas 60 vitesh jetë, këto janë dy gjërat që zemra ime i dëshiron më shumë se çdo gjë tjetër.
Gëzuar 60-vjetorin mua.
Luka, biri im, kudo që të jesh, mos harro kurrë:
Nëna jote të do pafund dhe do të të presë gjithmonë.
