Procesi gjyqësor ndaj Leonard Dukës dhe pesë të akuzuarve të tjerë, përfshirë Fatmir Hysen (Musai), Aleksander Maxhaku, Dritan Agaj, Erlis Duka dhe Oltjon Loga, u zhvillua në Gjykatën e Posaçme, ku avokatja Melina Gjeta dhe Duka vetë paraqitën pozitat e tyre. Në sallën e gjyqit ishin edhe familjarët e të pandehurve dhe ata të viktimës Santiago Malko.
Gjeta argumentoi se konkluzionet e SPAK-së nuk ishin të mbështetura në prova të forta ligjore, duke theksuar se nuk kishte asnjë dëshmi konkrete, por vetëm deduksione të bazuara në një proces hetimor të paqëndrueshëm. Ajo mencëoi se dëshmitari Blendi Teta kishte përjetuar kërcënime dhe presione nga Policia e Shtetit, duke i konsideruar këto si shkelje të rënda të ligjit, dhe për këtë arsye dëshmia e tij ishte e pavlefshme.
Blendi Teta pretendoi se ishte detyruar të dëshmonte nën presion, me të njëjtën linjë që e konfirmoi edhe bashkëpandehuri tjetër, Ilir Selmani. Prokuroria kishte argumentuar se vrasja kishte ndodhur për shkak të hakmarrjes për dy plagosje të dyshuara nga Malko, por hetimet mbi këto ngjarje ishin pezulluar për mungesë të autorëve të identifikuar.
Avokatja Gjeta theksoi gjithashtu se transkripetet e komunikimeve të përgjuara nuk përbënin prova të ligjshme dhe se regjistrimet ishin bërë në mënyrë të paligjshme, duke shkelur privatësinë e komunikimeve. Leonard Duka vetë deklaroi se ishte i pafajshëm dhe tha se prokurori nuk kishte asnjë fakt të besueshëm kundër tij, duke e quajtur procesin një përpjekje të montuar nga policia për ta dëmtuar atë.
Nga ana tjetër, në një dëshmi emocionuese, mamaja e Santiago Malkos akuzoi Dukan se kishte vrarë djalin e saj, duke kërkuar një ndëshkim të ashpër për të. Ajo shprehu dëshirën për dënim me vdekje, duke e parë tragjedinë e saj si një akt të drejtë si përgjigje ndaj humbjes së saj të rëndë. Ky proces në gjykatë pasqyron tensionet dhe kompleksitetet e situatës së ndjeshme sociale dhe ligjore në Shqipëri.
