Në vitin 2025, tensionet për pushtet brenda Këshillit Prokurorial të Kosovës (KPK) u theksuan dukshëm, veçanërisht në rastin e shkarkimit të Besim Kelmendit, ushtruesit të detyrës si kryeprokuror. Ky veprim, i cilësuar si kundërligjor nga organizatat e shoqërisë civile dhe nga Gjykata Supreme, u kritikua si një përpjekje për të ruajtur një strukturë të pushtetit që ka ekzistuar për një dekadë.
Pjesë e këtij grupi, pesë anëtarë të KPK-së e shkarkuan Kelmendin në një kohë kritike, para hyrjes në fuqi të një ligji të ri që do të reformonte këtë institucion. Anëtari Gzim Shala nga Instituti i Kosovës për Drejtësi theksoi se vendimi i këtyre pesë anëtarëve reflektonte një tendencë për të ruajtur korporatizmin. Kelmendi e la detyrën pas betejave ligjore dhe dyshimeve për presion.
Pas kësaj, Agon Qalaj u ngarkua si ushtrues detyre i kryeprokurorit, madje ai propozoi Aleksandër Lumezin si zëvendës, por ky i fundit refuzoi për shkak të angazhimeve të tjera. Kritikë për shkarkimin e Kelmendit dolën edhe nga misioni i BE-së dhe nga ambasada britanike, e cila e sheh si një pengesë për reformën në drejtësi.
Çështja mori një dimension politik, me akuzat se Kryeprokurori i Prokurorisë Speciale, Blerim Isufaj, kishte qenë pas këtij plani të shkarkimit. Disa figura politike sugjeruan se presidentja Vjosa Osmani kishte mbajtur Kelmendin në post për të shmangur emerimin e Isufajt, i cili kishte një histori me Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës.
Gjatë vitit 2026, me hyrjen e ligjit të ri për KPK-në, pritet të ndryshojnë dinamikat e këtë institucioni, duke sjellë shpresa për më shumë transparencë dhe llogaridhënie. Kryesuesi aktual i KPK-së dhe anëtarët e tjerë do t’i përfundojnë mandatin e tyre, duke hapur mundësinë për një strukturë më të balancuar dhe efikase. Aktivistë dhe analistë shprehin optimizëm se reformat e pritura do të kontribuojnë në rikthimin e besimit të publikut në institucionet e drejtësisë.
