Komisioni Evropian synon të ngritë përdorimin e biokarburanteve për të reduktuar emetimet në transportin e industrisë së rëndë si pjesë e strategjisë së re të bio-ekonomisë, sipas një dokumenti të zbuluar nga Euronews. Sektorët e aviacionit dhe transportit detar konsiderohen si “kallëz i Akilit” në përpjekjet e Evropës për dekarbonizim, duke qenë se mbështeten shumë në karburantet fosile dhe përbëjnë rreth 8.4% të emetimeve totale të gazrave serrë në BE.
Në përpjekje për të parandaluar këtë problem, Komisioni propozon të rrisë përdorimin e kulturave bujqësore dhe pemëve për prodhimin e biokarburanteve. Dokumenti thekson se kërkesa pritet të rritet nga viti 2025 për shkak të ligjeve ReFuelEU Aviation dhe FuelEU Maritime, të cilat synojnë rritjen e përdorimit të karburanteve rinovues në transportin e rëndë.
Megjithatë, grupet mjedisore kritikojnë përdorimin e biokarburanteve si një alternativë të zgjatur, duke argumentuar se ato mund të rrezikojnë sigurinë ushqimore dhe kapacitetin e pyjeve për të thithur CO2. Biokarburantet ndahen në tre kategori: të parë, të dytë dhe të tretë, në varësi të burimit të tyre, por aktualisht BE-ja nuk ka kapacitetin e nevojshëm për të prodhuar sasi të mjaftueshme biokarburantesh.
Një audit i vitit 2023 nga Gjykata Evropiane e Auditorëve identifikoi çështjet e qëndrueshmërisë dhe kostot si pengesa për përdorimin e biokarburanteve. Po ashtu, një raport i Agjencisë Evropiane të Mjedisit zbulon se përdorimi i materialeve natyrore në Evropë kalon kapacitetin e ekosistemit për të rigjeneruar burime të gjelbra.
Një marrëveshje tregtare e fundit mes BE-së dhe Ukrainës mund të kontribuojë në përmbushjen e kërkesave për biokarburante. Ukraine ka sipërfaqe të gjerë bujqësore dhe marrëveshja përmban masa mbrojtëse për produktet e ndjeshme si gruri.
Dita e martë do të sjellë një rishikim të tretë të strategjisë së bio-ekonomisë, e cila synon të mbështesë qëllime si siguria ushqimore dhe konkurueshmëria. Sektori ka gjeneruar deri në 2.7 trilion euro në vitin 2023, duke treguar rëndësinë strategjike të bio-ekonomisë për BE-në. Megjithatë, konkurrenca ndërkombëtare dhe pengesat në tregun e brendshëm po ngadalësojnë zhvillimin dhe mund të shpërndajnë inovacionin në tregje jashtë BE-së.
