Nikolla Zoraqi, një emër i njohur në historinë e muzikës shqiptare, është theksuar si një kompozitor i shquar dhe kontribues i rëndësishëm në zhvillimin e muzikës moderne në Shqipëri gjatë shekullit XX. Regjisori Mevlan Shanaj, në dokumentarin e tij “Nikolla i zemrës së Tiranës”, ndihmon për të zbuluar rreth arritjeve dhe ndikimit të Zoraqit. Skenari është shkruar nga Natasha Lako dhe thekson se Zoraqi është njohur si një kompozitor në nivel botëror, megjithëse ky fakt nuk është i njohur nga të gjithë.
Shanaj shpjegon se Zoraqi ka krijuar mbi 100 vepra, përfshirë 8 vepra skenike, duke integruar folklorin shqiptar në një stil muzikor elitare. Kompozitori Zhani Ciko, që ka pasur një marrëdhënie të ngushtë me Zoraqin, e përshkruan atë si një talent të veçantë për t’i dhënë jetë veprave për solo, kor dhe orkestër, madje duke përmendur se ka interpretuar disa nga krijimet e tij deri në fund të karrierës së tij si violinist.
Vepra të njohura si “Dhuratë për ditëlindje”, baleti “Cuca e maleve”, dhe drama “Gjenerali i ushtrisë së vdekur” ilustrojnë gamën e gjërë të Zoraqit në muzikë. Ciko thekson pasionin dhe përkushtimin e tij në krijimtari, duke theksuar se ai gjithmonë shkruante dhe krijonte, madje duke përmendur rastin kur një prej veprave të tij u kritikua nga sistemi, por Zoraqi e mori atë dhe e inkuadroi për një krijim të ri.
Zani Ciko e përfundon duke theksuar se ndarja nga jeta e Zoraqit erdhi në një moment kulminant të krijimtarisë së tij, duke lënë pas një trashëgimi të vyer për muzikën shqiptare. Ai thekson se, nëse Zoraqi do të kishte patur më shumë kohë, do të kishte kontribuar akoma më shumë në muzikën dhe kulturën shqiptare, duke ndihmuar rininë të vlerësojë këngën dhe kulturën shqiptare pa qenë e nevojshme të kërkojnë influenca jashtme.
