Mijëra mbështetës të Nicolas Maduro, presidentit të rrëzuar të Venezuelës, u mblodhën në Caracas më 3 janar për të protestuar ndaj arrestimit të tij dhe të gruas së tij nga forcat amerikane. Ky vit shënon 68-vjetorin e rënies së diktaturës së Marcos Pérez Jiménez, një datë e rëndësishme për qytetarët e Venezuelës që shpresojnë për një rimëkëmbje demokratike.
Demonstruesit kërkuan lirimin e Madurës dhe të gruas së tij, me një banderolë të madhe që shprehte dëshirën “Na i duam ata përsëri” në qendër të qytetit. Marlene Blanco, një kontabiliste 65-vjeçare, përshkroi arrestimin e tij si “të paligjshëm” dhe “të padrejtë”, duke akuzuar administratën amerikane nën Donald Trump për përpjekjet për të kontrolluar rezervat e naftës së vendit. Ajo theksoi se pasuritë naftëmbajtëse të Venezuelës duhet t’i përkasin popullit venezuelas, duke sugjeruar se çdo kontroll që SHBA-ja kërkon është i papranueshëm.
Gjatë protestës, Ministri i Brendshëm, Diosdado Cabello, theksoi nevojën për rikthimin e Maduro në pushtet dhe i shprehu mbështetje të plotë presidentes së përkohshme, Delcy Rodriguez. Ai e përshkroi këtë si një “triumf” në përpjekjen për të rikthyer stabilitetin dhe autoritetin në vend, duke e përshkruar revolucionin si një luftë për dinjitet dhe sovranitet.
Rodriguez, e cila kërkon lidhje më të ngushta me Uashingtonin, vazhdon t’i kërkojë administratës amerikane lëshime në mënyrë që të ndihet e fortë në këto momente sfiduese. Megjithatë, ndjenjat e protestuesve tregojnë se një pjesë e madhe e popullsisë mbetur në vend është gjithmonë e angazhuar për rikthimin e liderëve të tyre të dëbuar, duke theksuar se situata politike dhe ekonomike në Venezuelë mbetet e tensionuar dhe e paqartë pas zhvillimeve të fundit.
Kjo protestë jo vetëm që e tregon përkushtimin e mbështetësve të Maduro, por sinjalizon gjithashtu se ndjenja antiamerikane ka mbetur e fortë në Venezuelë, duke u ngritur si një tematizim qendror në politikën e vendit.
