Neville u përpoq të sqarojë pikëpamjen e tij në lidhje me emërimin e Michaelit në pozita të reja, duke theksuar se ai do të përballet me shumë presion. Ai thekson se nëse Michael do të kishte sjellë vetëm Woodgate dhe Evans, puna e tij do të ishte bërë ndjeshëm më e vështirë. Keane e shqyrton këtë pikëpamje, duke pyetur nëse United ka nevojë vetëm për trajnim në këtë moment.
Neville përgjigjet se, nëse Steve Holland është në fushën e stërvitjes, të paktën mund të pritet që seancat e stërvitjes të jenë të shkëlqyera. Ai e pranon se nuk di shumë për Evans dhe Woodgate si trajnerë, ndërsa thekson përvojën e Hollandi dhe pyet se a është Keane kundër emërimit të tij.
Keane reagon duke thënë se, ndonëse është i lumtur për sjelljen e Hollandi, është e çuditshme që janë sjellë edhe dy persona të tjerë që ai i quan të parëndësishëm. Ai shpreh dëshirën që përpara të ishin u ulur për të diskutuar për tre trajnerë të shkëlqyer dhe të qëndronin të bindur për pozitat e Hollandi.
Neville thekson sërish që Holland ka përvojë dhe është trajner i mirë, por Keane argumenton se ka pasur edhe trajnerë të tjerë me përvojë si Steve McClaren dhe Mike Phelan në vite të kaluara, duke sugjeruar se shpeshherë përvoja nuk është gjithmonë një tregues i suksesit.
Ky dialog pasqyron tensionin dhe ndarjet e mendimeve rreth emërimeve të reja në stafin trajner të Manchester United, si dhe pasigurinë se cilat janë zgjedhjet më të mira për të ardhmen e klubit. Diskussionet që përfshijnë përvojën dhe ekspertizën e trajnerëve janë thelbësore për të kuptuar dinamikat e brendshme të klubit dhe pritshmëritë që ata kanë për performancën e ekipit. Gjithashtu, kjo nxjerr në pah sfidat me të cilat përballen drejtuesit dhe bisedimet e brendshme që ndodhin rreth zgjedhjeve të trajnerëve dhe rëndësinë e ekipit të stafeve gjatë periudhave të vështira.
