Shqipëria po kalon një rrugë të rëndësishme në përpjekjen e saj për t’u anëtarësuar në Bashkimin Europian, një proces që tejkalon thjesht një objektiv politik.
Ky rrugëtim përfaqëson aspiratat e një kombi që për gati pesë dekada u izola politikisht nga një regjim komunist ekstrem, dhe tani, pas lirimit të tij, tregon një angazhim të fortë për vlerat europiane si demokracia, shteti i së drejtës dhe të drejtat e njeriut.
Megjithatë, është e dukshme që, pas premtimit solemn të Selanikut në vitin 2003, procesi i zgjerimit për Ballkanin Perëndimor ka qenë i ngadaltë dhe shumë qytetarë e vlerësojnë këtë si frustrues.
Pas anëtarësimit të Kroacisë në vitin 2013, zgjerimi u zhduk nga agjenda e BE-së për gati një dekadë. Mirëpo, për Shqipërinë, ky proces është përballuar me vendosshmëri dhe realizëm.
Shqipëria ka përqendruar përpjekjet e saj në reforma të rëndësishme, të cilat nuk janë thjesht akte burokratike, por përpjekje për transformim të thellë. Kjo përfshin një reformë të rëndësishme në sistemin e drejtësisë, përmirësimin e administratës publike, ruajtjen e të drejtave të njeriut dhe masat kundër korrupsionit. Këto reforma e kanë dëshmuar angazhimin e Shqipërisë për t’u integruar në BE.
Në vitin e fundit, Shqipëria ka hapur 28 kapituj negociatash dhe synon të përfundojë të gjitha negociatat para fundit të vitit. Politika e zgjerimit është një provë e aftësisë së BE-së për të forcuar veten dhe për të pranuar ata që ndajnë të njëjtat ideale.
Anëtarësimi nuk është një akt bamirësie, por një investim në stabilitetin dhe prosperitetin e Europës. Shqipëria pret të përfundojë këto negociata deri në vitin 2027 dhe të anëtarësohet deri në vitin 2030. Çdo përparim konkret ndihmon në thellimin e besimit të qytetarëve në Europë.
Shqipëria ka një mesazh të qartë: anëtarësimi në Europë është një zgjedhje e vetë, duke shprehur nevojën për të qenë pjesë e një projekti europian të përbashkët që përfshin të gjithë ata që mbajnë të njëjtat vlera.
