Një studim i ri skandinav që përfshiu 47,000 familje ofron një perspektivë të re mbi diferencën ideale të moshës mes fëmijëve. Rezultatet sugjerojnë se një diferencë prej 5-6 vjetësh shkakton një ambient më të qëndrueshëm për familjen, nënën më të shëndetshme dhe fëmijët më të lumtur. Kjo është në contrast me rekomandimet e mëparshme të pediatërve, të cilat favorizonin fëmijë me afërsi në moshë.
Një nga arsyet e rëndësishme për këtë rekomandim është rikuperimi i nënës pas lindjes. Shtatzënia e afërt shkakton stres fizike dhe psikologjik, duke përfshirë lodhje dhe rreziqe të depresionit. Një diferencë pesëvjeçare i jep nënës kohë për të u rikuperuar dhe stabilizuar hormonalisht, duke e bërë atë gati për një tjetër fëmijë.
Zhvillimi i fëmijës së parë është gjithashtu i rëndësishëm. Pesë vitet e para të jetës përbëjnë 90% të formimit të personalitetit. Fëmijët kanë nevojë për vëmendje të pakursyer, dhe një lindje shumë të afërt të fëmijëve ndan vëmendjen e nënës, duke e lënë fëmijën më të madh pa kujdesin e nevojshëm. Pas pesë vjetësh, fëmija i madh është më emocionalisht i qëndrueshëm.
Marrëdhëniet mes vëllezërve dhe motrave gjithashtu përmirësohen me një diferencë 5-6 vjet. Fëmija më i madh shndërrohet në ndihmës dhe nuk ndjen xhelozi, duke favorizuar një dinamikë më të shëndetshme në familje.
Financat e familjes dhe shëndeti mendor janë dy faktorë gjithashtu të rëndësishëm. Një diferencë pesëvjeçare lejon nënën të rikthehet në punë dhe të stabilizojë të ardhurat familjare, duke ndihmuar kështu në ruajtjen e stabilitetit emocional.
Për më tepër, mundësia e përballjes me krizën e adoleshencës është më e mirë kur fëmijët kanë një diferencë më të madhe në moshë. Fëmija më i madh është më i pjekur dhe mund të ofrojë mbështetje dhe shembuj pozitivë, ndihmuar në uljen e tensioneve familjare. Këto analiza vijnë në një kohë kur familjet kërkojnë strategji më të mira për rritjen e fëmijëve të tyre.
