Iang Za Kim, një qytetare nga ky fshat në shtetin Chin të Myanmarit, u detyrua të largohet nga shtëpia e saj pas sulmeve ajrore nga militarët. Ajo kujton atë natë të tmerrshme kur dëgjoi shpërthime dhe pa avionë luftarakë të fluturonin mbi fshatin e saj. Ajo, si shumë të tjerë, u frikësua për jetën e saj dhe vendosi të largohej duke marrë me vete disa ushqime dhe rroba. Së bashku me shumë të tjerë nga zona, ata kaluan në Indi për t’u strehuar në fshatin Vaphai, ku vendasit u ofruan ndihmë.
Një situatë e ngjashme po ndodh në të gjithë Chin, ku shumë njerëz po evakuohen për t’i shkëputur veten e tyre nga dhuna e ushtrisë dhe frika nga një zgjedhje që ata e shohin si të manipuluar. Bawa Nei Lian dhe familja e tij përjetuan një shpërngulje të dytë, pas një tjetër sulmi që shkatërroi shtëpinë e tyre. Ai shpreh dyshimin e tij se zgjedhjet e planifikuara, pa pjesëmarrjen e Partisë Kombëtare për Demokraci, do t’u sjellin qytetarëve ndonjëfarë demokracie.
Ofensiva e fundit e ushtrisë, e cila nisi më 26 nëntor, është përshkruar si më e rënda që nga viti 2021. Grupi rebel Chin National Front ka pohuar se ky proces zgjedhor nuk është gjë tjetër veçse një përpjekje për të mbajtur ende pushtetin duke injoruar vullnetin e popullit. Sui Khar, zëvendës kryetar i këtij grupi, tha se ushtria po ndjek një strategji për të zgjatur regjimin e saj autoritar, duke u mbështetur në dhunë dhe represion.
Në një spital të mbushur me luftëtarë të plagosur, si Abel dhe Si Si Maung, tregohet se sipas nëntëmbëdhjetë vjetësh mund të humbin jetën e tyre për të luftuar për një të ardhme më të mirë. Të rinjtë që është dashur të lënë pas ambiciet e tyre për të luftuar dinamikën e dhunshme tregojnë guxim dhe përkushtim për kauzën e tyre dhe e ushqejnë shpresën se një ditë demokracia do të rikthehet në Myanmar.
Ky është një dimension tragjik i jetës nën regjimin ushtarak, ku njerëzit po përballen me një të ardhme të pasigurt, por me një shpresë të fortë për ndryshim.
