I kritikuar, por gjithsesi vendimtar. Pasditja e Rafael Leaos në Verona përmbledh më së miri një sezon me ulje-ngritje, mes golave, problemeve fizike dhe paraqitjeve jo gjithmonë bindëse. Në Bentegodi, sulmuesi portugez i Milanit dhuroi aksionin më të bukur të ndeshjes, duke shërbyer asistin perfekt për Rabiot, që i dha skuadrës së Massimiliano Allegrit tri pikë të rëndësishme.
Megjithatë, trajneri kuqezi e zëvendësoi pas pak më shumë se një ore lojë, duke habitur vetë Leaon, i cili kërkoi me edukatë një shpjegim. “Nuk mund të luash me 12 lojtarë”, u përgjigj Allegri me ironi pas ndeshjes. Në vend të tij hyri Santiago Gimenez, por pa lënë ndonjë gjurmë të veçantë. Pyetja që ngrihet është: pse është gjithmonë numri 10 ai që del nga fusha?
Siç dihet, Rafa prej muajsh po vuan nga pubalgjia. Pavarësisht kësaj, në pjesën e dytë të sezonit ai ka luajtur në çdo ndeshje, me përjashtim të sfidave ndaj Bologna-s, ku qëndroi 90 minuta në stol, dhe Torino-s, ku nuk u grumbullua fare. Shpesh ai ka shtrënguar dhëmbët, pa qenë në gjendje të japë maksimumin, sidomos në një rol si sulmues qendre, që nuk është pozicioni i tij i preferuar.
Leao nuk ka shënuar që nga 1 marsi, kur realizoi golin e avantazhit 2-0 në minutat shtesë ndaj Cremonese-s. Edhe paraqitjet e tij, duhet thënë, në disa raste kanë lënë për të dëshiruar, si në ndeshjen e fundit në San Siro kundër Udinese-s, kur tifozët e Milanit e vërshëllyen fort. Rafa ka qenë gjithmonë një figurë që ndan opinionin, dhe kur kuqezinjtë nuk fitojnë, ai shpesh përfundon në qendër të kritikave.
Megjithatë, edhe në ambientet e klubit ekzistojnë dyshime. Leao është golashënuesi më i mirë i Milanit në kampionat me 9 gola dhe konsiderohet, së bashku me Pulisic, si i vetmi sulmues që mund të vendosë ndeshjen me një shpërthim individual. Nga ana tjetër, kontributi i tij në fazën mbrojtëse shihet si i pamjaftueshëm për ta detyruar Allegrin ta spostojë në krah, ndërsa paraqitjet si “numër 9”, sidomos në shtyrjen e skuadrës përpara dhe në duelet me qendërmbrojtësit kundërshtarë, nuk konsiderohen ende në nivelin që kërkon një sulmues qendre i Milanit.
Këto vlerësime po hedhin hije dyshimi mbi të ardhmen e numrit 10 te kuqezinjtë. Kontrata e tij skadon në vitin 2028, por kurrë më parë Milani dhe Leao nuk janë dukur kaq larg njëri-tjetrit. Klubi nuk e konsideron më të pashitshëm, ndërsa edhe vetë portugezi mund të jetë realisht i hapur për një largim për herë të parë, ndoshta i shtyrë nga një Botëror i mirë me Portugalinë.
Për momentin nuk ka ende oferta konkrete, vetëm zëra tregu, si ai që e lidh me Barcelonën. Katalanasit nuk duken të gatshëm të blejnë Rashford nga Manchester United dhe mund të kthejnë vëmendjen te Leao. Por pyetja mbetet: për çfarë shifre? Është e vështirë të thuhet. Ajo që duket e qartë është se Milani nuk mund të kërkojë më të njëjtën shumë si disa vite më parë, kur klauzola e tij ishte 175 milionë euro dhe bisedimet nuk do të nisnin pa kaluar shifrën 100 milionë euro.
Në fund të qershorit, vlera kontabël e Leaos do të jetë pak më shumë se 11 milionë euro. Çdo euro mbi këtë shifër do të përkthehej në plusvalencë të pastër për klubin. Këto të ardhura mund të jenë të dobishme në kërkimin për një sulmues të mirëfilltë qendre. Por nëse portugezi qëndron, atëherë Allegri me shumë gjasa do të vazhdojë ta përdorë si sulmues qendre në skemën 3-5-2.
