Çdo fundvere, kur fëmijët kthehen në shkollë, prindërit u përsërisin pak a shumë të njëjtat këshilla: ji kurioz, bëj miq të rinj, kërko ndihmë kur të duhet, sillu mirë me të tjerët dhe mos harro se gabimet janë pjesë e të mësuarit. Janë këshilla që ua japim fëmijëve me bindje të plotë. Por sapo hyjmë në zyrë, shpesh sillemi sikur këto rregulla nuk vlejnë më. Pikërisht këtu qëndron ironia: mençuria e thjeshtë që u përcjellim fëmijëve zhduket kur përballemi me titujt, përgjegjësitë, afatet dhe objektivat tremujore të biznesit.
Ji kurioz: bëj pyetje edhe kur mendon se duhet ta dish përgjigjen
Fëmijëve u themi se nuk ka pyetje pa kuptim. I nxisim të ngrenë dorën, të pyesin dhe të shprehin kureshtjen. Në punë bëjmë shpesh të kundërtën. Drejtuesit mendojnë se duhet të transmetojnë siguri dhe se duhet të hyjnë në një mbledhje duke i ditur tashmë të gjitha përgjigjet. Por aftësia për të drejtuar në kushte pasigurie nuk lidhet me pretendimin se di gjithçka. Drejtuesit më të mirë vazhdojnë të bëjnë pyetje, kërkojnë perspektiva të ndryshme dhe përdorin informacionin e ri për të marrë vendime më të mira. Sipas të dhënave të cituara në artikull, 96% e drejtuesve thonë se kanë një mentalitet të orientuar drejt rritjes, ndërsa vetëm 45% e punonjësve mendojnë se drejtuesit e tyre e tregojnë realisht këtë në praktikë.
Bëj miq të rinj: ndërto marrëdhënie përpara se të kesh nevojë për to
Fëmijëve u themi të prezantohen, të ulen pranë dikujt të ri dhe të mos kenë frikë të krijojnë miqësi. Në jetën profesionale, marrëdhëniet shpesh shtyhen për më vonë: nuk kemi kohë tani, duhet të mbarojmë projektin, do të lidhemi me njerëzit kur të kemi më pak punë. Por marrëdhëniet nuk janë shpërblimi që vjen pasi puna ka përfunduar. Ato janë një nga kushtet që e bëjnë punën të funksionojë. Siguria psikologjike, thelbësore për ekipet me performancë të lartë, ndërtohet përmes kontakteve të vogla dhe të vazhdueshme mes njerëzve. Drejtuesit që investojnë në marrëdhënie përpara se të vijë një krizë kanë më shumë gjasa të kenë ekipe që qëndrojnë të bashkuara kur situata vështirësohet.
Është në rregull të mos dish gjithçka: kërko ndihmë
Në shkollë, një fëmije i themi se kur nuk kupton diçka duhet të pyesë mësuesin. Askush nuk pret që ai t’i zgjidhë të gjitha vetë. Në punë, kërkimi i ndihmës shpesh perceptohet si dobësi, veçanërisht nga njerëzit në pozicione drejtuese. Të mbështetesh te ekspertiza e njerëzve të tjerë për të arritur një objektiv nuk është dobësi, por shenjë force. Drejtuesit e mirë pranojnë gjithashtu se procesi i të mësuarit nuk përfundon kur arrin një titull apo një pozicion të caktuar.
Sillu mirë me të gjithë, edhe me njerëzit që janë ndryshe nga ti
Fëmijëve u mësojmë të përfshijnë atë që ka mbetur vetëm, të mirëpresin nxënësin e ri dhe të kuptojnë se ndryshimet mes njerëzve janë diçka pozitive. Kompanitë, nga ana tjetër, flasin shumë për diversitetin, por mund të vazhdojnë të punësojnë dhe promovojnë njerëz që ngjajnë me ata që tashmë drejtojnë organizatën. Empatia duhet të jetë praktikë, jo thjesht një deklaratë vlerash. Drejtuesit që ndërtojnë ekipe inovative dhe rezistente kërkojnë aktivisht njerëz me prejardhje, përvoja, këndvështrime dhe stile komunikimi të ndryshme.
Artikulli citon një studim të Catalyst, sipas të cilit 61% e punonjësve me drejtues empatikë thonë se janë në gjendje të jenë inovativë, krahasuar me vetëm 13% të atyre që punojnë me drejtues më pak empatikë.
Gabimet janë mënyra se si mësojmë
Një fëmije që gabon i themi: provo përsëri. Gabimi është pjesë e procesit. Në kompani, mesazhi mund të jetë krejt tjetër: dështimi nuk është alternativë dhe nuk mund t’i lejojmë vetes gabime. Në një ekonomi që po ndryshon me shpejtësi, veçanërisht nën ndikimin e inteligjencës artificiale, ndëshkimi i çdo dështimi mund të përfundojë duke ndëshkuar vetë procesin e të mësuarit. Ekipet me performancën më të mirë nuk janë domosdoshmërisht ato ku bëhen më pak gabime. Janë ato ku gabimet diskutohen hapur, analizohen dhe shndërrohen shpejt në mësime. Kjo kërkon një mjedis ku njerëzit ndihen të sigurt për të pranuar se diçka nuk funksionoi.
Në fund, këshilla për drejtuesit është shumë e thjeshtë: zbatoni për veten atë që u thoni fëmijëve në ditën e parë të shkollës. Bëni më shumë pyetje. Krijoni një marrëdhënie të re. Pranoni kur nuk dini diçka. Përfshini dikë që zakonisht mbetet jashtë. Dhe kur diçka shkon keq, trajtojeni si një mësim, jo si një verdikt përfundimtar.
Mençuria që u japim fëmijëve nuk pushon së qeni e vlefshme kur hyjmë në zyrë./FORBES
