Bora Zemani ka ndarë eksperiencat e saj si nënë në podkastin e Grida Dumës, ku fokusohet mbi dëshirën e saj për të patur një vajzë dhe ndjesitë si nënë e një djali. Ajo tregon se gjatë shtatzënisë me Arborin, kishte shpresa që të sillte në jetë një vajzë, çka përkon me dëshirën e saj për të pasur një motër. Megjithatë, ajo shpreh gëzim për ardhjen në jetë të Arborit, por e pranon që ideja që ai të rritej vetëm ka patur një ndikim emocional te ajo.
Bora thotë se ndjenja e saj për një motër për Arborin është akoma prezente. Ajo thekson që të ketë një vajzë do të ishte një pasuri për djalin, ashtu siç përforcon lidhjen e saj me rolin e nënës, duke e përshkruar veten si “komplet mami çuni”. Ndërsa vazhdon bisedën, ajo ngre frikën e saj për të pasur një vajzë, duke pohuar se nuk e di si do të ishte të komuniconte dhe të lidhej me të. Kjo mungesë sigurie e shqetëson, pasi Bora nuk e ndjen natyrshëm mënyrën e përkëdheljes që lidhet më shpesh me vajzat.
Nëse do të kishte një shtatzëni tjetër, ajo shprehet se nuk do të donte të mësonte gjininë e fëmijës deri në momentin e lindjes, duke theksuar se, ndërsa ndjehet e sigurt për djemtë, një foshnjë vajzë do të ishte një lumturi e madhe, por gjithashtu shkakton disa frikë. Këto ndjenja reflektojnë një përzierje emocionale, ku dëshira për të eksploruar mundësitë e materniteteve të ndryshme përballet me pasigurinë e nevojës për të krijuar lidhje të reja.
Bora Zemani, përmes këtij diskutimi, paraqet një portret të sinqertë të një nëne që po përballet me pritshmëritë e saj për të ardhmen, duke u fokusuar në vlera të tilla si lidhja familjare dhe frika nga e panjohura. Ajo arrin në përfundimin e rëndësishëm që ndjenja e të qenit nënë shkon përtej gjinisë, duke u bazuar në dashurinë dhe përkushtimin e saj për fëmijët.
