Në mars të vitit 1995, 57-vjeçari amerikan Sonny Graham iu nënshtrua një transplanti zemre pas dëmtimit të rëndë të zemrës për shkak të një infeksioni. Ai mori zemrën nga Terry Cottle, një burrë 33-vjeçar i cili kishte kryer vetëvrasje disa javë më parë. Historia e pasant e transplantit mori një kthesë të errët kur, pas 12 vjetësh, Sonny Graham kreu vetëvrasjen duke përdorur të njëjtën metodë si Terry.
Ndalimi i kësaj ngjarjeje solli debat mbi lidhjen e mundshme mes dy burrave, duke ngritur pyetje mbi ndikimin e transplanteve në personalitetin e individëve. Disa studiues propozojnë teorinë e epigjenetikës, e cila sugjeron se me transplantimin e një organi, mund të transferohen edhe elemente të personalitetit të dhuruesit. Pas operacionit, Graham kishte treguar ndryshime në zakonet e tij, duke zhvilluar preferenca për birrën dhe hot dogët, shije që ishin të njohura për Terry Cottle.
Ky rast, që ka tërhequr vëmendjen e mediave dhe shkencëtarëve, hap gjithashtu një diskutim më të gjerë mbi kufijtë mes trupit, kujtesës dhe fatit njerëzor. A janë këto ngjarje rezultat i rastësisë, ose ndoshta është një mekanizëm që lidh jetët e dy individëve në mënyra të pashpjegueshme?
Historia e Sonny Graham dhe Terry Cottle vazhdon të jetë një burim admirim dhe kurioziteti, duke ngritur pyetje të thella në lidhje me ndikimet e transplantit dhe natyrën e identitetit njerëzor. Ajo thekson se, përveç aspekteve mjekësore, transplantet mund të kenë sekuenca më të thella, që lidhen me psikologjinë, dëshira, dhe ndikimin që ndihen pas një ndërrimi të tillë të jetës. Kjo çështje vazhdon të mbetet në qendër të studiove dhe diskutimeve mbi ndërlikimet e lidhura me transplantin e organeve.
