Në përvjetorin e 90-të të Ismail Kadaresë, është zbuluar një letër e këtij shkrimtari dërguar Presidentit të SHBA, George Bush, në vitin 1991. Në letër, Kadare ngre një çështje themelore: të drejtat e popullit shqiptar për të jetuar në një shtëpi të përbashkët, duke u fokusuar pikërisht në Kosovë. Ai thekson se ekzistojnë mjete demokratike për zgjidhjen paqësore të konflikteve dhe shpreh shqetësimin për mundësinë e një masakre ndaj shqiptarëve të Kosovës.
Kadare e fillon letrën duke i kujtuar Bush-it se dy vjet më parë kishte dërguar një letër tjetër, ku kërkonte ndjesë për politikat armiqësore të regjimit komunist shqiptar ndaj SHBA. Ai e përmend Mirënjohjen e shqiptarëve për Amerikën dhe shpreson që kjo miqësi të vazhdojë, pavarësisht intrigave të Tiranës.
Duke theksuar lodhjen dhe dhimbjen e popullit shqiptar nga dy diktaturat komuniste, ai shpreh se është e papranueshme që shqiptarët, pas një historie të gjatë të ndarjeve dhe shtypjes, të vazhdojnë të vuajnë. Në letër, Kadare argumenton se shqiptarët e Kosovës po përjetojnë një situatë tragjike dhe se bota nuk mund të heshtë përballë kësaj krize.
Ai e përshkruan situatën aktuale si një mundësi historike për të korrigjuar padrejtësitë e kaluara. Kadare shtron pyetje krizash thelbësore: A do të pranohet e drejta e shqiptarëve për të jetuar në paqe dhe të bashkuar, apo ata do të vazhdojnë të mohohen? Sipas tij, kjo është një çështje që përbën një test moral për botën e qytetëruar.
Pavarësisht shqetësimeve të tij, shkrimtari shprehet optimist se zgjidhje paqësore mund të gjenden dhe kërkon që SHBA të ndërhyjë për të parandaluar një masakër në Kosovë. Në përfundim të letrës, Kadare falenderon Bush-in për mbështetje dhe shprehet me respekt të thellë për popullin e tij martir.
