Álvaro Arbeloa flet për futbollin jo si teori, por si dikush që e ka jetuar atë në fushë. Në një intervistë për The Coaches’ Voice, trajneri i ri i Real Madridit jep një pasqyrë të qartë të filozofisë së tij, të ndërtuar mbi dy shtylla: parimet mbrojtëse dhe menaxhimin e grupit. Sipas tij, një trajner nuk duhet të jetë i lidhur pas një “dogme” të vetme, por të punojë me detaje, kontroll dhe drejtim të dhomës së zhveshjes.
Në pjesën mbrojtëse, Arbeloa e nis nga një ide e thjeshtë, por shumë moderne: të mbrohesh mirë nuk do të thotë domosdoshmërisht të fitosh topin. Kundër sulmuesve të nivelit të lartë, prioriteti është të mos mposhtesh, të kontrollosh hapësirën dhe ta detyrosh kundërshtarin të luajë aty ku bën më pak dëm. Ai thekson se një mbrojtës mund të bëjë ndeshje perfekte edhe pa “vjedhur” asnjë top, nëse e orienton kundërshtarin larg zonave të rrezikshme dhe mbron hapësirat kyçe.
Një tjetër mesazh i fortë i Arbeloas është “koha” në mbrojtje: jo çdo situatë zgjidhet me ndërhyrje heroike. Shpesh, gabimi është dëshira për të fituar çdo duel, kur në fakt duhet të fitosh situatën: të mbyllësh pasimet, të udhëheqësh sulmuesin, të mos nxitosh. Sipas tij, kundër lojtarëve teknikë, nxitimi të “vret” – durimi dhe pozicionimi janë arma kryesore.
Por Arbeloa e lidh gjithçka me kolektivin: sjelljet individuale kanë vlerë vetëm nëse ka strukturë pas tyre. Mbrojtja është punë grupi – distanca të shkurtra, mbulim i ndërsjellë, organizim që i jep siguri lojtarit që del në duel. Për të, sistemi nuk është thjesht mbledhje përpjekjesh, por një mënyrë për ta kontrolluar lojën me vendime të lidhura me njëra-tjetrën.
Në fund, ai e bën të qartë se taktika pa menaxhim njerëzor nuk funksionon: nëse je trajner i mirë taktikisht, por s’di të udhëheqësh grupin, dështimi është i pashmangshëm. Arbeloa kërkon ambicie, ritëm konkurrues të përhershëm dhe një mentalitet “me gaz deri në fund”, duke e parë trajnerin si dikë që formon futbollistë, jo vetëm si dikë që përgatit ndeshjen e radhës.
