Kryeministri Edi Rama ka reaguar në rrjetin social X ndaj raportimeve të mediave ndërkombëtare, mes tyre edhe CNN, lidhur me protestat e ditëve të fundit kundër projektit të diskutuar për zhvillimin turistik në zonën e Zvërnecit.
Në një postim të gjatë, Rama deklaron se protesta e zhvilluar këtë të shtunë ka mbledhur rreth 2 mijë pjesëmarrës, ndërsa sipas tij, edhe në kulmin e saj pjesëmarrja nuk ka kaluar shifrën e 8 mijë protestuesve.
Kreu i qeverisë ngre pikëpyetje mbi mënyrën se si, sipas tij, një protestë lokale është shndërruar në një ngjarje me jehonë ndërkombëtare, duke folur për një hendek të madh mes realitetit dhe mënyrës se si ai është paraqitur në hapësirën mediatike dhe në rrjetet sociale.
Rama thekson se aktualisht nuk ekziston ende një projekt përfundimtar, nuk është dhënë leje ndërtimi dhe nuk ka nisur asnjë punim ndërtimor. Sipas tij, ekziston vetëm një vizion dhe një plan për ta kthyer Shqipërinë në një destinacion turistik elitar, duke garantuar një zhvillim me ndikim pozitiv në mjedis.
Ai shton se në konceptimin e projektit janë përfshirë ekspertë ndërkombëtarë të ekologjisë, biodiversitetit, arkitekturës së peizazhit, inxhinierisë mjedisore dhe turizmit të qëndrueshëm, ndërsa vlerësimi përfundimtar i suksesit ose dështimit të nismës duhet të bazohet në analiza shkencore, debat publik dhe transparencë.
Në reagimin e tij, Rama kritikon ashpër atë që e cilëson si “histeri digjitale”, duke pretenduar se rreth çështjes janë shpërndarë imazhe të manipuluara, pretendime të fabrikuara dhe janë përdorur metoda të koordinuara të amplifikimit në rrjet.
Kryeministri shprehet gjithashtu se një pjesë e rritjes së menjëhershme të aktivitetit në rrjetet sociale në gjuhën shqipe duket se është nxitur nga profile të reja, llogari anonime dhe faqe pa histori të identifikueshme, çka sipas tij ngre pikëpyetje mbi amplifikimin artificial të debatit publik.
“Për @CNN International dhe për të gjitha mediat e panumërta, të mëdha e të vogla, së bashku me të gjithë krijuesit e përmbajtjes me qëllime të mira në Facebook, X, Instagram, TikTok dhe çdo platformë tjetër që sot formëson debatin global, do të doja shumë të përcillja mesazhin e mëposhtëm:
Ndërsa po flasim, protesta e sotme ka mbledhur rreth 2 mijë pjesëmarrës. Është pjesëmarrja më e ulët deri tani, por edhe në kulmin e saj numri i pjesëmarrësve nuk i ka kaluar kurrë 8 mijë persona.
Atëherë si shpjegohet që ajo që një pjesë e madhe e botës ka parë gjatë ditëve të fundit duket kaq e madhe, kaq dramatike dhe kaq mbresëlënëse?
Në një moment, kur histeria dixhitale e orkestruar e këtyre ditëve të ketë kaluar dhe emocionet të jenë qetësuar, bota demokratike duhet të shqyrtojë më nga afër se si hendeku midis realitetit dhe mënyrës se si ai paraqitet u bë kaq i madh.
Jo vetëm për këtë rast të veçantë, por si një simptomë e diçkaje shumë më të madhe.
Si mundi një vend i vogël të bëhej lajm global për arsye kaq të shkëputura nga realiteti në terren?
Si mundi një protestë lokale me disa mijëra pjesëmarrës të shndërrohej në një spektakël ndërkombëtar?
Si mundën supozimet të ktheheshin në fakte, narrativat në verdikte dhe spekulimet në të vërteta të pranuara, përpara se të verifikoheshin faktet bazë?
Dhe ndoshta më e rëndësishmja, çfarë tregon kjo për ekosistemin tonë të informacionit kur perceptimi mund të udhëtojë nëpër botë më shpejt se vetë realiteti?
Sepse realiteti është ky:
Nuk ka ende një projekt.
Nuk ka ende një leje ndërtimi.
Nuk ka ende ndërtim.
Madje nuk ka ende as një projekt përfundimtar.
Ekziston vetëm një vizion dhe një plan: ta shndërrojmë Shqipërinë në destinacionin më tërheqës të turizmit elitar në këtë pjesë të botës, duke krijuar një zhvillim me ndikim pozitiv neto për mjedisin, i cili sipas vizionit aktual do të rezultonte në rreth 25% më shumë pemë dhe hapësira të gjelbra sesa ekzistojnë sot, si dhe në përmirësime të matshme në një sërë treguesish të biodiversitetit.
Ambicia nuk është thjesht të ndërtohet.
Ambicia është të dëshmohet se zhvillimi dhe përmirësimi i mjedisit mund të ecin krah për krah.
Pikërisht për këtë arsye, disa nga ekspertët më të njohur në botë në fushat e ekologjisë, biodiversitetit, arkitekturës së peizazhit, inxhinierisë mjedisore dhe turizmit të qëndrueshëm po punojnë mbi këto koncepte dhe parametra.
Nëse ata do të kenë sukses apo jo, kjo është një çështje që do të vlerësohet në të ardhmen nga shkenca, shqyrtimi publik dhe debati transparent.
Por ta paraqesësh si katastrofë mjedisore diçka që ende nuk ekziston, nuk është projektuar, nuk është lejuar dhe që sipas objektivave të deklaruara synon të prodhojë rezultate pozitive për mjedisin, nuk është një kontribut serioz në diskutimin publik.
Megjithatë, nga ky realitet i thjeshtë lindi një uragan histerie dixhitale, tituj apokaliptikë, indinjatë e fabrikuar dhe përfundime të përgjithshme të paraqitura si fakte të mirëqena.
Gjatë rrugës u shfaqën deepfake, imazhe të manipuluara, pretendime të fabrikuara, amplifikim i koordinuar, rrjete anonime dhe sjellje online që mbartin shumë nga karakteristikat e luftës hibride të informacionit, e cila po ndikon gjithnjë e më shumë debatin publik në shoqëritë demokratike.
Edhe më domethënës është fakti se platformat e mediave sociale regjistruan një shpërthim aktiviteti rreth kësaj teme, ku ndërveprimi në gjuhën shqipe u rrit disa herë brenda vetëm pak ditësh. Një pjesë e konsiderueshme e kësaj rritjeje të papritur duket se nuk erdhi nga zgjerimi organik i pjesëmarrjes publike, por nga përhapja e shpejtë e profileve të krijuara rishtazi, llogarive anonime dhe faqeve me pak ose aspak histori të identifikueshme, duke ngritur pyetje legjitime mbi amplifikimin artificial dhe fabrikimin e vrullit dixhital.
