Marrëveshja për Avokatin e Popullit ka ndjekur traditën që opozita propozon kandidaturën, por ky proces kërkon që propozimi të pranohet nga shumica parlamentare. Ky është thelbi: Avokati i Popullit duhet të fitojë mbështetje nga të dyja palët, dhe jo vetëm të reflektojë interesat e opozitës. Së fundmi, votat disa deputetëve nga Partia Demokratike (PD) për të mbështetur një numër kandidatësh, përfshirë Shabanin, ka larguar vëmendjen nga çështje më emergjente, si problemi me ministreshën Balluku, si dhe lëvizjet brenda partisë vetë.
Opozita ka bërë disa gabime të qarta. Duke mos u organizuar rreth një kandidati të vetëm dhe të fortë, jo partiak, ajo e lejoi shumicën të merrte përgjegjësinë në rast refuzimi. Një strategji më e mirë do të kishte qenë mbështetja e një figure me kontribut të rëndësishëm si Kalaja ose Ndregjoni, që kishin legjitimitet brenda PD-së. Duke i mbështetur disa kandidatë, opozita në thelb i ka ofruar Partisë Socialiste (PS) alibinë për të mos firmosur asnjë propozim, shpallur kështu se “nuk kanë kandidatë” dhe duke e bërë procesin teknikisht të ligjshëm, por me qëllim hileqar.
Diskutime mbi mundësinë e një marrëveshjeje mes Kryeministrit Rama dhe liderit të PD, Berisha, janë të paqarta dhe pak të besueshme. Opozita, kur e kuptoi këtë lojë, ishte vonë. Kjo situatë përfundoi duke i dëmtuar përsëri vetë ata dhe duke konfirmuar akuzat për bashkëpunim mes palëve. Pasojat e këtij procesi kanë theksuar nevojën e opozitës për të nxjerrë mësime, në mënyrë që të evitojë autogolat dhe të rregullojë strategjitë për të ardhmen.
Sikurse shprehet një parullë e njohur, “i gjithë pushteti sovjetëve”, shumica po ndjek me vendosmëri programin e saj, ndërsa opozita duhet të evoluojë dhe të forcojë pozitat e saj për të ruajtur kredibilitetin.
