Në konferencën e OKB-së për klimën në Belém, Amazonë, vendet pjesëmarrëse miratuan vendimin qendror të COP30, megjithatë pa një plan të qartë veprimi për eliminimin e lëndëve djegëse fosile, një kërkesë e fortë nga evropianët dhe aleatët e tyre. Ky akt, pas dy javësh negociatash të vështira, u miratua me konsensus, pa kundërshtime nga asnjë nga rreth 200 vendet anëtare të Marrëveshjes së Parisit. Presidenti i konferencës, André Correa do Lago, shpalli përfundimin e punës pas arritjes së marrëveshjes.
Një nga kërkesat e rëndësishme rezultoi të ishte trefishimi i financimit për përshtatjen e vendeve në zhvillim gjatë dekadës së ardhshme, një temë që u bë veçanërisht urgjente gjatë kësaj konference. Sesioni në Belém kishte për qëllim të përfundonte zyrtarisht, por negociatat zgjatën deri në orët e vona, duke e kaluar kështu afatin e paracaktuar.
Brazili, si nikoqir, e cilësoi këtë konferencë si një moment kritik për bashkëpunimin global në fushën e klimës, duke theksuar rëndësinë e kapërcimit të boshllëqeve në çështje si e ardhmja e lëndëve djegëse fosile. Presidenti i COP30 bëri thirrje për veprim të koordinuar, duke qëndruar në temën se kjo agjendë nuk duhet t’i ndajë vendet pjesëmarrëse. Në një seancë plenare, ai theksoi se bashkëpunimi është mënyra më e mirë për të avancuar përpjekjet për klimën.
Megjithatë, mungesa e një plani konkret për fazën e daljes nga përdorimi i lëndëve djegëse fosile ka ngjallur shqetësime për angazhimin real të shteteve në këtë drejtim. Kjo situatë ilustron tensionet që vazhdojnë të ekzistojnë midis vendeve zhvilluar dhe atyre në zhvillim, përsa i përket strategjive të avancimit për klimën. Përfundimisht, konference është një testament i polarizimeve që vazhdojnë në bisedimet ndërkombëtare për klimën, por gjithashtu një mundësi për përmirësimin e bashkëpunimit të ardhshëm.
