Ish-të burgosurit e Burgut të Prishtinës kanë ndarë përvojat e tyre tronditëse gjatë luftës, duke akuzuar ish-drejtorin e burgut Lubomir Çimburoviq dhe dy gardianë, Predrag Bradiq e Milivoje Iviq, për tortura dhe maltretime sistematike. Aktakuzat janë ngritur ndaj këtyre personave dhe gjykimi do të nisë në mungesë këtë muaj.
Bislim Zogaj, një nga të mbijetuarit, ka rrëfyer se torturat filluan më 1 shkurt 1997 nga forcat serbe. Ai përfshin detaje të dhimbshme, si goditjet e vazhdueshme që e lanë pa thonjtë e gishtërinjve, duke e vështirësuar shumë jetesën e tij në burg. Takimi me prindërit ishte veçanërisht traumatizues, ku ai përdori një strategji për të fshehur lëndimet nga babai i tij, pasi një avokat i kishte thënë se ai ishte “mirë”. Zogaj pretendon se torturat ishin të njohura dhe miratoheshin nga Çimburoviq, duke përshkruar episode të dhimbshme të torturës që zgjatnin deri në një orë e gjysmë.
Ramush Nishori, një tjetër ish-burgosurit, gjithashtu përshkroi përjetimet e tij të tmerrshme, duke shprehur vështirësitë e tij me ushqimin dhe padrejtësitë e vazhdueshme, si dhe dhunën që përjetuan gjatë transferimeve nga një burg në tjetrin. Ai e përshkroi procesin e transferimit si një ditë të zezë, ku ishin të ekspozuar ndaj dhunës brutale nga oficerët.
Gjyqet në mungesë për ata të akuzuar për krime lufte janë lehtësuar për shkak të ndryshimeve të bëra në Kodin e Procedurës Penale, duke hapur një mundësi për drejtësi për viktimat e këtyre veprimeve. Këto ngjarje nxjerrin në pah nevojën për të adresuar krimet e luftës dhe për të kontribuar në procesin e pajtimit në Kosovë pas luftës. Historitë e Zogajt dhe Nishorit shërbejnë si dëshmi për vuajtjet e mëdha që kanë përjetuar ata dhe shumë të tjerë gjatë një periudhe tmerri.
