Analiza e avancuar e ADN-së së Adolf Hitlerit ka zbuluar rezultate interesante rreth origjinës dhe mundësive shëndetësore të diktatorit.
Një ekip ekspertësh ndërkombëtarë ka përgënjeshtruar thashethemet se Hitler kishte origjinë hebraike (ai nuk kishte) dhe ka identifikuar një çrregullim gjenetik, Kallmann syndrome, që ndikon në zhvillimin e organeve seksuale.
Ndërkohë që disa tituj të mediave u përqendruan në mundësinë që ai të kishte një mikropenis dhe një testik, rezultatet thelbësore tregojnë se ADN-ja e tij kishte tregues të lartë për autism, shizofreni dhe çrregullim bipolar.
Megjithëse ekspertët theksojnë se këto gjetje nuk provojnë se ai kishte këto kushte neurologjike, janë ngritur shqetësime për stigmatizimin dhe etikën e kërkimeve.
Prof. Turi King, eksperte në gjenetikë, tregon se ajo kishte shqetësime në lidhje me implikimet e studimit të ADN-së së Hitlerit, por e dinte se një projekt i tillë do të ishte realizuar nga dikush tjetër dhe se e rëndësishme ishte të sigurohej që ajo të bëhej me rigorizitet akademik.
Mostra gjaku, e mbetur nga sofra në bunker, është 80 vjeçare dhe shkencëtarët kanë arritur të përcaktojnë ADN-në e Hitlerit duke e përputhur me një mostër të një të afërmi të tij.
Gjetjet e paraqitura në dokumentarin e Channel 4 janë për t’u vlerësuar, duke përfshirë se Hitler nuk kishte origjinë hebraike dhe kishte një predispozitë të lartë për çrregullime neurologjike.
Përkundër interesit të madh, disa shkencëtarë e shohin këtë si një thjeshtim të tepruar. Ata e përmendin rrezikun e lidhjes së ADN-së me sjelljen, duke ndihmuar stigmatizimin e individëve me kushte të ngjashme.
Kjo ka shkaktuar kritika nga shoqata si ajo Kombëtare e Autizmit në Mbretërinë e Bashkuar, e cila e quan këtë një “manovër të lirë”.
Pavarësisht këtyre shqetësimeve, disa historianë argumentojnë se ky studim mund të ndihmojë në kuptimin e ekstremizmit të së kaluarës, megjithatë, shpresat janë për që gjetjet të përdoren me kujdes dhe përgjegjësi për të evituar keqkuptime dhe stigmatizim.
