Humbja e fundit erdhi kundër Milanit në ndeshjen e parë të derbit. Që nga ai moment, trajneri rumun ka fituar 14 nga 15 ndeshjet e Serie A dhe mund ta japë goditjen përfundimtare që këtë të diel.
Mes tensionit dhe ankesave, nuk duhet shumë për të dalluar një fitues: me 10 pikë për t’u administruar deri në fund të sezonit, Cristian Chivu po i afrohet shpejt një Scudettoje sensacionale falë vazhdimësisë në paraqitje dhe dominimit ndaj rivalëve. Kritikët e tij — ndaj të cilëve trajneri reagoi pas fitores së qetë kundër Genoas — vazhdojnë të thonë se Interi po e fiton kampionatin më shumë nga mungesa e rivalëve të besueshëm. Sipas tyre, e vërteta për qëndrueshmërinë teknike të ekipit u pa në Champions League kundër një kundërshtari të nivelit mesatar, Bodo/Glimt, që eliminoi përfaqësuesen tonë më të mirë “mbi akull” si një gur curling-u.
Por, edhe pse është e vërtetë që Chivu, në debutimin e tij si trajner në Europë, ka humbur pesë nga dhjetë ndeshje dhe ka pranuar se “nuk ishte mjaftueshëm konkurrues”, ecuria e tij në Serie A e ka zbutur zhgënjimin ndërkombëtar: Interi është në një seri prej tetë fitoresh radhazi dhe ka fituar 14 nga 15 ndeshjet e fundit. Rastësisht, kjo seri nisi pikërisht pas humbjes në ndeshjen e parë të derbit, një humbje me shumë pendesë. Pikërisht për këtë arsye, të dielën e ardhshme, përballë Milanit të vendit të dytë, Chivu mund ta mbyllë realisht llogarinë për titullin. Madje më herët se zakonisht, përpara javëve që zakonisht rezervohen për verdiktet finale.
Gabimi në mbrojtje që i dhuroi golin Pulisic-it, së bashku me penalltinë e humbur nga Calhanoglu, shërbyen si një “goditje elektrike” e pavetëdijshme për skuadrën, e cila deri në javën e 12-të kishte rrëshqitur në vendin e katërt, një pikë pas Milanit dhe tre pas Romës kryesuese. Nuk duket të ketë shpjegim tjetër për ndryshimin dramatik të drejtimit që Interi bëri duke nisur nga java pasuese, më 24 nëntor. Ishte sikur trajneri dhe lojtarët kuptuan se kishin arritur në pikën vendimtare: në atë moment, surfisti me përvojë hipën mbi valë, ndërsa nxënësi i pakujdesshëm humbet kontrollin. Chivu, ndonëse i pamësuar me presionin e pankinës, nisi ta “ngasë valën” me elegancë dhe të dominojë nga lart, duke vendosur një rekord të papritur: rekordin e pikëve për një trajner debutues në stolin e Interit (64 pikë në 26 javë, pastaj 67 në 27), me perspektiva shumë interesante për të ardhmen.
Mourinho, mentori i tij në sezonin e tripletës, ishte i fundit që fitoi Scudetton në përpjekjen e parë me Interin, duke iu bashkuar Foni-t dhe Invernizzi-t në periudhën pas luftës. Jo vetëm kaq: Mourinho nuk e ka festuar kurrë në fushë një “dopietë” kampionat + Kupë Italie në historinë e Interit. Chivu mbetet ende në garë në të dyja frontet dhe ka një shans real ta barazojë.
Me pak fjalë, është e vështirë të kërkohet më shumë: në 15 ndeshje, duke i lënë Napolit vetëm dy pikë (që do të kishin qenë zero nëse goditja e Zielinski-t në shtesë do të kishte përfunduar në shtyllë dhe jo në rrjetë), Chivu ka marrë 11 pikë më shumë se Allegri — mjaftueshëm edhe për të përballuar një humbje të dytë radhazi në derbi. Natyrisht, në shtëpinë e Interit të gjithë shpresojnë dhe presin që të shembet seria negative ndaj Milanit: katër humbje dhe dy barazime në gjashtë ndeshjet e fundit është një ecuri e pakëndshme, edhe pse është mbuluar nga shumë momente gëzimi që erdhën më pas. Megjithatë, është gjithmonë më mirë të qëndrosh vigjilent për të mos humbur besimin.
Pikërisht për këtë arsye, Chivu theksoi të shtunën se “një grup që prej katër vitesh po bën gjëra të jashtëzakonshme nuk po merr vlerësimin që meriton. Te Interi duket sikur asgjë nuk shkon kurrë mirë.” Si lider, ai deshi të mbrojë ekipin nga kritikat që erdhën pas eliminimit në Champions, por mbi të gjitha të qetësojë lojtarët dhe t’i shtyjë drejt objektivave të mbetur. Kufiri mes triumfit dhe dështimit është gjithmonë shumë i hollë për t’u injoruar, qoftë edhe me fjalë.
