Më 23 shkurt, Të krishterët ortodoksë nisin Kreshmën e Madhe të Pashkës, një periudhë reflektimi dhe sakrifice. Kryepeshkopi i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë, Joan, shpesh e përmend këtë udhëtim si një rrugë drejt Zotit, duke theksuar se është e pamundur të arrijmë lumturinë pa një lidhje shpirtërore me të.
Ai thekson se ky udhëtim kërkon sakrifica, duke e krahasuar me udhëtimin e Izraelit nëpër shkretëtirë në drejtim të tokës së premtuar. Kjo është një metaforë e qëllimit të jetës dhe domosdoshmërinë për të qenë të vetëdijshëm për gjendjen tonë shpirtërore. Mesazhi thekson se shumë njerëz kanë humbur “vetveten” për shkak të jetesës materiale dhe pasive, duke u fokusuar më shumë në kënaqësitë e kësaj bote.
Për Kryepeshkopin, Kreshma është një mundësi për të rikthyer qëllimin e jetës dhe për të filluar udhëtimin shpirtëror. Ai rikujton se pendimi nuk është thjesht dëshpërim për gabimet e kaluara, por një dëshirë e fortë për t’u kthyer tek Zoti. Kjo është thelbësore për çdo besimtar që dëshiron të përjetojë një jetë të plote dhe kuptimplote.
Ai kritikon ato që i quan “pseudofe”, duke theksuar se ndjenja e besimit duhet të ndihmojë në promovimin e një lidhjeje të ngushtë me Zotin. Kryepeshkopi i inkurajon besimtarët të shikojnë Kreshmën si një periudhë për riformulim shpirtëror dhe reflektim mbi mësimet e frymëzuara nga Bibla.
Më tej, ai shprehet se ndalimet dhe kufizimet gjatë kësaj periudhe duhen kuptuar si mjete për mbrojtje dhe klimë shpirtërore. Përfundimisht, gjeniu i kësaj periudhe është se ajo sjell gëzim në shpirt, duke i dhënë individëve energjinë dhe motivimin për të vazhduar udhëtimin e tyre drejt Zotit.
Kjo Kreshmë duhet të inkurajojë reflektim dhe rikthim, duke na udhëhequr në një takimin me Zotin, duke supozuar se çdo person është përgjegjës për të rinovuar marrëdhënien e tij me të në këtë jetë dhe për të përgatitur veten për jetën e përtejme.
