Manchester City mbetet qendra e projektit të fuqisë së butë të Abu Dhabit, duke shijuar shëndet të mirë financiar, ndryshe nga Manchester United, e cila ka kaluar vite në vështirësi financiare që nga blerjet e rëndësishme të familjes Glazer në vitin 2013. Pavarësisht përpjekjeve të shumta për të gjetur trajnerin e duhur pas Sir Alex Ferguson, United ka pasur një histori të dështimeve.
Profilin e trajnerit të parë që provuan pas Ferguson ishte David Moyes, i cili kishte përvojë të gjatë me Everton. Megjithatë, Moyes nuk arriti të ngjallë skuadrën dhe rezultoi një dështim të plotë. Më pas, ata tentuan të implementonin total football-in me Louis van Gaal, një trajner i suksesshëm në Champions League, por ai e përfundoi aventurën e tij me një stil të parashikueshëm loje dhe tension me disa lojtarë. Jose Mourinho, një trajner me njohuri të thella dhe tituj të shumtë, gjithashtu nuk arriti të rikthejë United në nivele të larta, dhe megjithëse Ole Gunnar Solskjaer solli nostalgji dhe entuziazëm te tifozët, ai nuk arriti të avancojë ekipin më tutje, duke përfunduar me një rënie të shpejtë.
Trajnerë të rinj si Erik ten Hag dhe Ruben Amorim, të cilët patën sukses në vendet e tyre, gjithashtu nuk patën fat më të mirë në United. Të gjitha këto emërime, përveç ndoshta Moyes, u pritën me entuziazëm, por dështuan për shkak të faktorëve të ndryshëm. City duhet të mësojë nga këto përvojat e keqia të fqinjëve të tyre, duke e kuptuar se zgjedhjet e menaxherëve kërkojnë një analizë të kujdesshme dhe një qasje strategjike të saktë.
Përfundimisht, dalja e Manchester United nga kriza duket se është një sfidë e vështirë, sidomos kur krahasohet me përparimin dhe stabilitetin financiar që Manchester City ka arritur deri më tani. Kjo tregon se menaxhimi i suksesshëm dhe investimi në drejtimin e duhur janë thelbësore për të rikuperuar pozitat në futbollin elitë.
