Shtetet e Bashkuara kanë shpenzuar shumë vite duke forcuar sanksionet ndaj Venezuelës, me qëllimin për të frenuar të ardhurat nga nafta që mbështesin qeverinë e Presidentit Nicolás Maduro. Uashingtoni ka vendosur kufizime të rrepta në industrinë shtetërore të naftës në Venezuelë dhe ka kërcënuar se do të konfiskojë ose bllokojë anije që transportojnë naftë nga kjo vend. Në fillim të dhjetorit, SHBA konfiskoi një anije nafte të sanksionuar për herë të parë, që u quajt vjedhje nga qeveria venezueliane.
Megjithatë, mes këtij bllokimi, Chevron është kompanisë amerikane e vetme që vazhdon të operojë në Venezuelë. Prania e Chevron-it ka sjellë akuzat për hipokrizi dhe ka ngjallur konfuzion mbi mënyrën e aplikuar të sanksioneve. Historia e naftës në Venezuelë ka filluar në fillim të shekullit të 20-të, kur vendi u bë eksportues i njohur i naftës si rezultat i zbulimeve të mëdha. Shteti venezuelian krijoi PDVSA-në në 1976, duke nationalizuar industrinë e naftës.
Megjithëse PDVSA u bë një nga kompanitë më të respektuara të naftës në botë për dekada, rënia e çmimeve të naftës dhe menaxhimi i keq filluan të shoqërojnë krizën ekonomike. Hugo Chávez u shfaq si një figurë kombëtare në këtë kontekst, duke etiketuar ndikimin e huaj dhe pasurimin e elitave si të padrejtë. Sidoqoftë, sanksionet amerikane filluan të rriten pas vdekjes së Chávez-it dhe në mes të krizës politike nën Maduro, duke synuar të izolojnë qeverinë nga financat.
Chevron, ndryshe nga shumë kompani të tjera, ka marrë një licencë të veçantë për të vazhduar operacionet e saj në Venezuelë, e cila i lejon të prodhojë dhe eksportojë naftë në kushte të rrepta. Kjo kompani, përveç shkarkimeve për naftë, po përdoret si një mjet për forcimin e sanksioneve, duke siguruar transparencë në tregti. Megjithatë, kritikët argumentojnë se çdo prodhim nafte përfitojnë qeverinë e Maduro-s dhe e dobëson forcën morale të sanksioneve.
Nëse Uashingtoni vazhdon të lejojë Chevron-in, është për të siguruar që të ardhurat e naftës nuk i japin fuqinë e nevojshme qeverisë venezueliane, duke ruajtur lidhjet ndërkombëtare dhe duke ofruar një mundësi për kontroll në negociatat me vendin.
