Në një konferencë për media më 19 nëntor 2025, ushtruesi i detyrës së kryeprokurorit të shtetit, Besim Kelmendi, hodhi poshtë pretendimet se kishte shërbyer si ndihmës i gjyqtares serbe Danica Marinkoviq gjatë hetimeve për masakrën e Reçakut më 15 janar 1999, ku forcat serbe vranë 45 civilë shqiptarë.
Ai theksoi se kurrë nuk ka punuar si asistent gjyqtarit dhe se roli i tij i vetëm ishte ai i procesmbajtësit.
Kelmendi, i cili ka nisur punën në sistemin gjyqësor në vitin 1986, tha se në atë kohë të tensionuar kishte detyrimin moral të informonte Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës dhe spektrin politik për çdo informacion të kërkuar. Ai bëri të ditur gjithashtu se për arsye sigurie operonte me emrin Alban Lumi.
Pas ftesës së Kelmendit për intervistim nga Prokuroria, Organizata e Veteranëve të Luftës së UÇK-së reagoi ashpër, duke e akuzuar atë se kishte bashkëpunuar me regjimin serb dhe se mund të ketë kontribuar në relativizimin e ngjarjeve tragjike në Reçak.
Sipas tyre, një pozicion i tillë i Kelmendit përbën një shqetësim serioz për kredibilitetin e tij personal dhe për institucionin që ai udhëheq.
Masakra e Reçakut mbetet një nga ngjarjet më të rënda të luftës në Kosovë, e cila tronditi opinionin ndërkombëtar dhe u bë katalizator për ndërhyrjen e NATO-s kundër Serbisë.
Ambasadori i atëhershëm i OSBE-së, William Walker, e cilësoi atë si masakër dhe krim kundër njerëzimit, duke e bërë ngjarjen simbol të vuajtjeve të civilëve shqiptarë.
Debati i ringjallur pas deklaratave të Kelmendit ka hapur sërish çështjen e integritetit të institucioneve të drejtësisë në Kosovë dhe rëndësinë e transparencës në trajtimin e rasteve të ndjeshme që lidhen me krimet e luftës.
