Në një gjyq të komplikuar për vrasje në Francë, dy vëllezërit binjakë janë në qendër të hetimeve. Autoritetet kanë gjetur prova ADN-je nga një armë e cila dyshohet se është përdorur në krimin e rëndë, por hetuesit hasin vështirësi për të përcaktuar cili nga vëllezërit e përdori atë.
Ngjarja ka ngjallur shumë interes, jo vetëm për natyrën e krimit, por edhe për situatën e veçantë që përfshin dy individë me ADN të njëjtë. Kjo sfidë për hetuesit tregon se si avancimi i teknologjisë kriminalistike, megjithatë, nuk është gjithmonë i mjaftueshëm për të zgjidhur raste komplekse.
Ky rast e ndihmon lexuesin të kuptojë sfidat me të cilat përballen forcat e rendit kur bëhet fjalë për identifikimin e autorëve të krimeve, sidomos kur dy persona ndajnë të njëjtën gjenealogji. Vëllezërit, që janë identifikuar si të dyshuar, po përballen me akuza të rënda që lidhen me vrasjen, por mbrojtja e tyre përpiqet t’i japë një kthesë situatës në favor të tyre.
Avokatët e mbrojtjes pohuan se pamundësia për të identifikuar përdoruesin e armës nga analiza e ADN-së do të duhej të sillte dyshime të arsyeshme në rastin e akuzës. Kjo do të thotë se ndoshta nuk mund të provohet fajësia e asnjërit prej vëllezërve, duke e bërë procesin gjyqësor ende më të ndërlikuar.
Rastet e tilla janë të rralla, por ato krijojnë një debat të rëndësishëm mbi etikën dhe efektshmërinë e përdorimit të ADN-së në gjykata. Nëse sistemi ligjor nuk arrin të vendosë se cili nga vëllezërit ka kryer veprimin, ka mundësi që të dy të shpallen të pafajshëm, një rezultat që do të irritonte shumë nëse ekzistonte një viktimë.
Ky rast është një shembull i qartë se si vështirësitë në kriminologji dhe karakteristikat unike të individëve mund të ndikojnë në drejtësinë. Gjyqi vazhdon, por presioni mbi autoritetet për të zbardhur të vërtetën do të rritet me kalimin e kohës.
