Dimal Basha, i sapoemëruar si kryetar i Parlamentit të Kosovës, ka ngjallur shumë debate pasi një raport i vitit 2012, në të cilin ai është bashkautor, ka dalë në pah. Raporti, që ka titullin “Globalizmi në Ballkanin Perëndimor: Krimi transnacional, islami fundamentalist dhe aleancat e padrejta”, nënvizon se financimi për Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) ka ardhur përveç shqiptarëve të zakonshëm në diasporë, edhe nga trafikantët e drogës në Europën Perëndimore dhe Shtetet e Bashkuara.
Kjo pjesë e raportit ka ngjallur reagime të shumta në opinionin publik dhe ka shkaktuar konfuzion në lidhje me qëndrimin e Bashës ndaj UÇK-së. Duke u përballur me kritikën, Basha ka mohuar se ka shkruar ndonjëherë kundër UÇK-së dhe ka theksuar se kontributi i tij në raport është i kufizuar vetëm në një kapitull që trajton depërtimin e islamit fundamentalist në Evropën Juglindore, pa u marrë me aspektet e tjera që kanë sjellë polemika.
Ai është shprehur se përgjegjësia e tij përmbledh vetëm kapitullin e tretë, që përqendrohet te fenomenet e caktuara sociale dhe kulturore, dhe pret që pikëpamjet e tij të kenë qartësi në kontekstin e debatit më të gjerë mbi politikën dhe sigurinë në rajon.
Edhe pse Basha ka përpjekur të sqarohet përmes mediave sociale dhe një konference për shtyp, reagimet e publikut vazhdojnë të jenë kritike. Ajo që e komplikon situatën është se raporti përmban deklarata të ndjeshme që lidhen me historinë e Kosovës dhe periudhën e luftës, e cila mbetet një temë delikate për shumë qytetarë kosovarë.
Debati rreth Basha-s ka vënë në pah tensionet e vazhdueshme rreth narrativave historike dhe qëndrimeve politike mbi luftime dhe organizata të tilla në Kosovë, ndihmuar edhe nga intensiteti i ndjeshmërisë për këto çështje në shoqërinë shqiptare.
