Toni Comín, një deputet shqiptar në Parlamentin Evropian, kalon mbrëmjet e ftohta në Bruksel, dhe ndjehet si në shtëpi, megjithëse realiteti është ndryshe. Ai është deputet vetëm në letër; nuk ka zyrë, ndihmës, funksione, dhe as një pagë. Jeta e tij politike është e bllokuar nga një situatë ligjore komplekse që filloi në tetor 2017, kur ai ishte Ministër i Shëndetësisë në Katalonjë, në një kohë kur regjioni po përpiqej për t’u shkëputur nga Spanja. Pasi zhvilloi një referendum për pavarësi, i cili u shpall i paligjshëm nga qeveria spanjolle, Katalonja shpalli pavarësinë më 27 tetor. Pas kësaj, Comín dhe presidenti i atëhershëm, Carles Puigdemont, u arratisën nga vendi.
Të dy ata u akuzuan nga autoritetet spanjolle për rebelim dhe keqpërdorim të fondeve publike, dhe kërkuan azil në Belgjikë. Pas zgjedhjeve evropiane të 2019-s, Comín dhe Puigdemont u zgjodhën deputetë të Parlamentit Evropian, por e drejta e tyre për të punuar mbeti e bllokuar për shkak të nevojës për të bërë betimin personalisht në Spanjë, çka do të sillte arrestimin e tyre.
Kjo situatë ka bërë që Parlamenti të ketë 719 deputetë, në vend të 720, dhe Comín kalon kohën e tij duke mbajtur kontakte me kolegët, në përpjekje për të promovuar pavarësinë e Katalonjës. Ndërkohë, ai është duke shkruar një kujtim për eksperiencat e tij, ndërsa përballet me akuzat për ngacmim seksual, të cilat i mohon.
Edhe pse Comín dhe kolegët e tij mbajnë ende shpresat për pavarësinë e Katalonjës, ata gjithashtu dëshirojnë një amnisti që do t’u mundësonte kthimin në vend pa rrezikun e arrestimit. Ai ndjen se ka një mundësi të mirë për të fituar këtë amnisti dhe për të qenë në gjendje të ushtrojë detyrën e tij si deputet. Mungesa e tij e jetës në Spanjë dhe lidhjet emocionale me vendlindjen janë të forta, dhe ai shpreson për një kthim të mundshëm në të ardhmen.
