Në ceremoninë e lamtumirës për Fatos Nanon, ish-kryeministrin dhe themeluesin e Partisë Socialiste, Kryeministri Edi Rama shprehu ndjenjat e tij në një fjalim emocionues. Ai filloi duke shprehur dëshirën për të pasur një tjetër darkë me Nanon, duke reflektuar mbi miqësinë e tyre dhe admirimin që ai kishte për të. Rama theksoi se ndonëse shumë e donin Nanon, disa nuk ngurruan ta kritikojnë dhe ta dëmtonin, madje duke e akuzuar për veprime të padrejta.
Rama përmendi se ishte e papritur të bënte një fjalim lamtumire për Nanon, veçanërisht pas lajmit për gjendjen e tij shëndetësore. Ai e kujtoi Nanon si një figurë historike të rëndësishme për Shqipërinë, duke e përshkruar atë si një njeri të përkushtuar që ka kaluar nëpër sfida të mëdha, duke i dhënë një hapësirë të re politikës socialiste pas rënies së komunizmit.
Kryeministri përmendi marrëdhënien e komplikuar me Nanon, duke përmëndur se ajo kishte evoluar përmes momentesh të caktuara tensioni, por gjithmonë me një ndjenjë mirënjohjeje për rolin e tij në krijimin e Partisë Socialiste. Ai theksoi se sakrificat e Nanos kishin ndihmuar që partia të mbetej një forcë e rëndësishme politike dhe se ai kishte qenë një lider i pakonkurrueshëm, duke sjellë një frymë të re dhe një vizion për të ardhmen.
Pavarësisht kritikave që kishte marrë gjatë karrierës së tij, Rama e përmendi Nanon si një njeri me integritet dhe me një kontribut të rëndësishëm në çështjet kombëtare, duke theksuar se kontributi i tij për çlirimin e Kosovës dhe iniciativat për të drejtat shqiptare do të mbeten të pavdekshëm në memorjen kolektive.
Në përfundim, Kryeministri shprehu hidhërimin për humbjen e një mikut të çmuar dhe theksoi се fjalët dhe këshillat e Nanos do të mungojnë, duke e përmendur atë si një mentor dhe një njeri me të cilin kishte ndarë shumë momente. Ai përfundoi fjalimin e tij me shpresën që Nanon do të mbajmë gjithmonë në mendje dhe zemër.
