Në një kohë kur tensionet ndërkombëtare po rriten, shefi i NATO-s, Mark Rutte, i ka bërë thirrje Evropës të mos fantazojë për mbrojtjen pa ndihmën e Shteteve të Bashkuara. Kjo ka nxitur një përgjigje të ashpër nga Presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, gjatë Konferencës për Sigurinë në Mynih. Ajo tha se një Evropë e pavarur do të thotë të zhvillojmë forcat tona pa u mbështetur vazhdimisht në dikë tjetër.
Një pjesë e rëndësishme e planit të saj për pavarësi përfshin një rregull pak të njohur, Nenin 42.7 të Traktatit të Bashkimit Evropian. Ky nen thotë se në rast se një shtet anëtar sulmohet, të tjerët kanë detyrim të ndihmojnë. Në teori, kjo mund të duket më e fortë se Neni 5 i NATO-s, pasi nuk kërkon një votim unanim për aktivizim.
Megjithatë, ka disa pengesa. Bashkimi Evropian nuk është një aleancë ushtarake dhe i mungon një strukturë e unifikuar komanduese, gjë që e lë çdo vend të vendosë se si të ndihmojë, pa detyrimin për të dërguar trupa. Deri tani, Neni 42.7 është aktivizuar vetëm një herë, pas sulmeve në Paris në vitin 2015.
Ekziston gjithashtu një diferencë besimi. Vendet e Evropës Lindore shpesh shohin NATO-n si mburojën e tyre të sigurisë, më shumë se sa Brukselin. Shtetet e Bashkuara po kërkojnë që Evropa të marrë përsipër mbrojtjen tradicionale, ndërsa janë rritur dyshimet për të ardhmen e NATO-s.
Përveç kësaj, BE-ja pyetet se çfarë do të ndodhë nëse SHBA-ja heq mbrojtjen bërthamore ndaj Evropës. Ndërtimi i një mburoje bërthamore të pavarur evropiane do të kërkonte miliarda euro dhe kohë të madhe.
Tani, Evropa ka traktatin dhe artikullin, por duhet të ndërtojë forcën ushtarake për ta mbështetur atë në praktikë. Kjo situatë përbën një ndihmë kritike për të ardhmen e sigurisë evropiane.
