Mes 16-20 shkurt 2026, diplomati kryesor i Iranit shkon në Gjenevë për bisedime mbi programin bërthamor, në një kohë kur tensionet ndërkombëtare për shkak të raketave dhe grupimeve të armatosura vazhdojnë të zgjerohen. Bisedimet nga ana e Iranit dhe Shteteve të Bashkuara, që kanë ngadalësuar progresin në marrëveshjet e mëparshme, përfshijnë çështje të ndjeshme që lidhen me politikën bërthamore të Teheranit.
Gjatë kësaj periudhe, Forcat e Gardës Revolucionare të Iranit (IRGC) po kryejnë manovra ushtarake nëNgushticën e Hormuzit, një rajon strategjik që përbën një nyje të rëndësishme për tregtinë globale të naftës. Këto stërvitje ushtarake, të cilat synojnë të demonstrojnë forcën dhe gatishmërinë e forcave të armatosura iraniane, kanë tërhequr vëmendjen e vendeve fqinje dhe të SHBA-së, duke ngritur edhe më shumë shqetësime për sigurinë në rajon.
Raportet sugjerojnë se bisedimet në Gjenevë janë të ndikuara nga tensionet në rritje, jo vetëm për shkak të manovrave ushtarake, por edhe për shkak të politikave të Iranit që lidhen me raketat balistike dhe mbështetje për grupet militante në Lindjen e Mesme. Një nga çështjet kryesore në tryezën e bisedimeve është kërkesa e SHBA-së për të kufizuar programin e raketave të Iranit, çfarë Teherani e sheh si një ndërhyrje në sovranitetin e tij dhe si një pengesë për zhvillimin e mbrojtjes kombëtare.
Kjo situatë komplekse përcakton se si bisedimet mund të zhvillohen dhe cilat do të jenë rezultatet e mundshme. Nëse paqja dhe stabiliteti do të arrijnë, do të varet nga gatishmëria e të dyja palëve për të bërë kompromis dhe për të kapërcyer grindjet e vazhdueshme. Sidoqoftë, ndjeshmëria e situatës dhe dinamika e ngjarjeve ushtarake mund të mashtrojnë të ardhmen e bisedimeve dhe marrëdhënieve ndërkombëtare të Iranit.
Në përfundim, ky kontekst kompleks, i karakterizuar nga tensioni ushtarak dhe negociatat diplomatike, reflekton sfidat e mëdha që përballet rajoni, dhe qëndrimet e forcave të ndryshme mund të influencojnë zhvillimet e ardhshme mbi çështjet bërthamore dhe sigurinë globale.
