Gramoz Lima, fermer nga fshati Suk 2 i Fierit, ka punuar në bujqësi për mbi 10 vjet. Ai kultivon tranguj dhe domate në një sipërfaqe prej 5 dynmësh, por këtë vit është përballur me një situatë të vështirë. Asnjë kilogram trangulli nuk është shitur, duke e çuar të gjithë prodhimin në kanal, dhe përgjegjësinë e ndan mes vetes dhe Ministrisë së Bujqësisë. Lima thekson se pikat e grumbullimit nuk kërkojnë tranguj, duke i lënë fermerët në vështirësi. Sipas tij, mungesa e testeve për pesticide dhe indiferenca e shtetit për të ndihmuar fermerët e vërtetojnë këtë krizë.
Përveç trangullit, situata për domatet nuk është më e mirë. Çmimi që ofrohet nga grumbulluesit, 40 lekë për kilogram, nuk mbulon as kostot e prodhimit. Lima shprehet se tregtarët nuk erdhën për të blerë prodhimin e tij dhe si pasojë, gjithçka do të shkojë për bagëtitë. Kjo histori e vështirë nuk është e izoluar; ajo e përshkruan një problem më të gjerë që ndikon fermerë të tjerë në Fier, Berat dhe Lushnjë.
Kjo krizë është theksuar më tej nga bllokimi i eksporteve të perimeve dhe frutave shqiptare nga vende si Kroacia dhe Sllovenia, pas zbulimeve të mbingarkesave me pesticide. Kjo situatë reflekton sjelljen e disa fermerëve që nuk janë të përkushtuar për të respektuar standardet e sigurisë ushqimore. Kjo ka bërë që bujqësia shqiptare të shmangë eksportet dhe të pranohet si një sektor me probleme, i infestuar nga prodhime të kalbura dhe të pavlera.
Histori të tilla, si ajo e Gramozit, ilustrojnë krizën e thellë në bujqësinë shqiptare dhe nevojën urgjente për ndryshim në politikat e mbështetjes për fermerët, për të shmangur situata të tilla në të ardhmen.
