Një raport i ri, i udhëhequr nga ekipi i Zgjidhjeve të Gjelbra të Universitetit të Exeter në bashkëpunim me institutin financiar Carbon Tracker, paralajmëron se modelet ekonomike të përdorura nga qeveritë, bankat qendrore dhe investitorët po nënvlerësojnë seriozisht rreziqet që vijnë nga ndryshimet klimatike.
Sipas raportit, këto modele krijojnë një “ndjenjë të rreme sigurie” për ekonominë globale dhe nuk reflektojnë pasojat reale që mund të përshkallëzohen ndërsa temperaturat i afrohen ose e tejkalojnë pragun prej 2°C mbi nivelet para-industriale.
Autori kryesor i studimit, Dr. Jesse Abrams, thekson se modelet aktuale ekonomike dështojnë sistematikisht në vlerësimin e dëmeve klimatike, duke mos marrë parasysh dështimet kaskadë dhe efektet prag, të cilat mund të shkaktojnë rreziqe të mëdha dhe të papritura.
Modelet tradicionale fokusohen kryesisht në ndryshimet mesatare të temperaturës globale, duke neglizhuar ndikimin e motit ekstrem, si valët e nxehtësisë dhe përmbytjet. Vetëm gjatë verës së kaluar, moti ekstrem në Evropë shkaktoi humbje ekonomike prej të paktën 43 miliardë eurosh, ndërsa kostot totale pritet të arrijnë në 126 miliardë euro deri në vitin 2029.
Një studim i veçantë nga Universiteti i Mannheim, i udhëhequr nga Dr. Sehrish Usman, tregon se valët e nxehtësisë dhe përmbytjet kanë prekur rreth një të katërtën e rajoneve të Bashkimit Evropian. Sipas autorëve, humbjet e menjëhershme për vitin 2024 arrijnë në 0.26% të prodhimit ekonomik të BE-së, megjithëse këto vlerësime konsiderohen konservative.
Raporti thekson gjithashtu se shumica e kuadrove ekonomike ekzistuese e trajtojnë ndryshimin e klimës si një “shok marginal” në një ekonomi përndryshe të qëndrueshme. Sipas studiuesve, ky supozim nuk qëndron më, pasi kriza klimatike po ndikon njëkohësisht në shumë sektorë ekonomikë.
Për më tepër, shumë modele vazhdojnë të fokusohen ngushtësisht te GDP-ja, duke anashkaluar faktorë kyç si mortaliteti, pabarazitë sociale dhe degradimi ekologjik.
Në përfundim, raporti bën thirrje për zgjerimin e treguesve ekonomikë përtej GDP-së, duke përfshirë metrika që pasqyrojnë më mirë stabilitetin afatgjatë dhe realitetin ekonomik, si dhe paralajmëron rrezikun e ndërtimit të një “ekonomie magjike” që supozon qëndrueshmëri, pavarësisht ndikimeve gjithnjë e më të rënda të ndryshimeve klimatike.
