Në një trend në rritje, çifte e reja po nënshkruajnë kontrata paramartesore për të përcaktuar kufijtë dhe detyrimet financiare midis tyre para se të kremtojnë martesën. Kjo lloj kontrate, që bëhet e njohur në gjendjen civile, synon të ruajë pasuritë e ndara dhe të definojë mënyrën e menaxhimit të buxhetit të përbashkët.
Çiftet bien dakord për t’i ndarë shpenzimet e jetesës, siç janë ushqimi, strehimi dhe edukimi i fëmijëve. Kjo ka si qëllim që në rast të ndonjë borxhi, detyrimi apo gjobie që njëri nga bashkëshortët mund të ketë, partneri tjetër është i obliguar të kompensojë për humbjen e vlerës. Kjo u rikujton individëve se marrëdhëniet financiare mund të jenë të ndërlikuara dhe kërkojnë qartësi për të shmangur problemet në të ardhmen.
Një element interesant i këtyre kontratave është se ato gjithashtu parashikojnë situata të vështira, si humbja e punës së njërit partner. Kjo ofron një sistem mbështetjeje dhe sigurie për të dy bashkëshortët në momentet e krizës. Ndryshimi i perceptimit rreth martesave të karakterit financiar është gjithashtu evident, duke krijuar një klima ku individët preferojnë të ruajnë autonominë e tyre financiare edhe pas lidhjes.
Përveç çifteve të reja, kjo praktikë po tërheq edhe ata që janë në marrëdhënie për shumë vite, të cilët tani po e konsiderojnë nënshkrimin e kontratave paramartesore si një mënyrë për të menaxhuar më mirë pronat dhe financat e tyre. Kjo tregon një ndërgjegjësim në rritje për rëndësinë e planifikimit të duhur financiar.
Megjithatë, kontratat paramartesore nuk kanë fuqi në rast divorci ose nëse martesa shpallet e pavlefshme, duke e bërë të qartë se çdo marrëdhënie ka rreziqet e saj, pavarësisht sa e mirë të jetë. Këto zhvillime reflektojnë një ndryshim në qasjen ndaj martesës dhe financave, duke sjellë një dimension tjetër në lidhjet bashkëshortore.
