Në një kënd të qetë të qytetit Tashkent, zvogëlohet tingulli ritmik i gjilpërave që lëvizin përmes mëndafshit. Të rrethuar nga pëlhura që shkëlqejnë në ngjyrat si shega, indigo dhe ari, mjeshtre e artit, Madina Kasimbaeva, punon me një ekip grash që bartin një traditë shekullore. Secili qëndisje është më shumë se thjesht një punim; ajo vazhdon identitetin kulturor të Uzbekistanit.
Për më shumë se njëzet e pesë vjet, Kasimbaeva i ka dedikuar jetën rigjallërimit dhe riinterpretimit të suzanit, tekstilit të ndërlikuar të qëndisur me dorë që ka përcaktuar artin uzbek për breza me radhë. Rruga e saj nga një workshop lokal në ekspozita ndërkombëtare pasqyron përkushtimin dhe krijimtarinë e grave artisane uzbeke.
E lindur në Tashkent, Madina e zbuloi pasionin për qëndisjen që në fëmijëri, duke e ndjekur nënën dhe gjyshen e saj teksa ato punonin. Ajo e zhvilloi talentin e saj në Liceun e Arteve Dekorative dhe më vonë në Qendrën e Dizajnit të Modës. Gjatë kësaj kohe, u fascinua nga shkolla e qëndisjes “palyak” të Tashkentit, një traditë e cila përshkruante imazhe kozmike.
Fillimet e saja ishin modeste, me një grup grash nga lagjja e saj që ndanin dashurinë për punimin me dorë. Gradualisht, workshop-i u shndërrua në një kolektiv profesional, duke prodhuar suzani, çanta dhe dekoracione për brendshme. Në vitin 2006, ajo themeloi markën e saj, “Suzani by Kasimbaeva”, e cila shndërroi hapësirën e saj në një qendër prodhimi dhe shkollimi.
Suzani, sipas Madinës, është unike për faktin se çdo gjë punohet me dorë, duke përdorur fibra natyrore dhe ngjyra të nxjerra nga bimët. Çdo panel mund të marrë deri në gjashtë muaj për t’u përfunduar, me çmime që arrijnë deri në 5,000 euro.
Pas një ekspozite në vitin 2015, krijimet e saj fituan vëmendje ndërkombëtare, shfaqje në festivale si ai i Santa Fe. Sot, punimet e saj eksportohen në shumë vende të Evropës dhe dy nga veprat e saj janë pjesë e koleksionit të Muzet Britanik.
Madina është mirënjohëse për mbështetje nga qeveria, e cila i mundësoi të zhvendoset në një kompleks të ri artizanal, Suzukota Craftsmen’s Town. Ajo u nderua me medaljen Do’stlik, një nga nderimet më të larta të vendit, e cila përforcon vlerën e kontributit të saj në trashëgiminë kulturore uzbeke. Për Madinën, çdo qëndisje tregon një histori dhe lidh gratë me rrënjët, kulturën dhe krenarinë e tyre.
