Një rast i ndërlikuar ligjor ka ndodhur në Shqipëri, ku një fëmijë i moshës pesë vjeçare u kthye te babai i tij, një shtetas belg, pas një periudhe të gjatë izolimi dhe moskomunikimi. Fëmija, që deri atëherë jetonte me gjyshërit, ishte mbajtur padrejtësisht nga nëna, e cila e kishte mohuar takimin me babain. Rasti ka angazhuar institucione të huaja dhe ka përfshirë një proces të komplikuar për ekzekutimin e vendimit gjyqësor.
Shtetasi belg, duke kërkuar të rikthejë fëmijën në Belgjikë, u mobilizua përmes përmbarimit shtetëror, duke u bazuar në dispozitat e Kodit të Procedurës Civile dhe Konventën e Hagës për rrëmbimin ndërkombëtar të fëmijëve. Kontakti me fëmijën ishte i vështirësuar, pasi adresa e saj nuk rezultonte e saktë dhe tentativa për takime vullnetarë dështonin. Ekipi përmbarues e kishte të pamundur të lidhej me nënën dhe fëmijën direkt, duke u përballur me pengesa nga avokati i saj. Nënës i është ndaluar lëvizja nga autoritetet belge për moskthimin e fëmijës.
Përmbaruesja, Loren Xhymetri, përshkruan sfidat e këtij procesi, duke bërë të ditur se fëmija kishte kaluar në një izolim të plotë, duke menduar se nuk kishte baba. Pjesa më e vështirë ishte rikthimi i saj në një mjedis të sigurt pa shkaktuar trauma emocionale. Pas disa përpjekjesh, ekipi arriti ta lokalizonte fëmijën dhe vendosi që ajo dhe gjyshja të akomodohej në një fshat SOS për të lehtësuar takimin me babain.
Takimi i parë mes fëmijës dhe babait ishte emocionues dhe i ndërlikuar, pasi fëmija nuk e njihte babanë. Ai përdori kujtime dhe fotografi për të ndihmuar vajzën të rikujtonte lidhjen e tyre. Pas disa minutash, qasja e saj mori një kthesë pozitive, ku ajo e pranoi atë si babain e saj. Ky rast u regjistrua në vitin 2023 dhe u realizua në 2025, duke u konsideruar një arritje të rëndësishme, pavarësisht pengesave.
