Në Orikum, një vend-depozitim i braktisur, ndodhet pranë rrugës nacionale Vlorë-Sarandë, vetëm 900 metra nga deti Adriatik. Ky vend grumbullon mesatarisht 9000 ton mbetje urbane në vit, në një zonë e cila është pranë territoreve të mbrojtura mjedisore të Karaburunit. Sipas të dhënave zyrtare, Vlora gjeneron rreth 54 mijë ton mbetje në vit, ku ekspertët raportojnë se kjo shifër ka arritur deri në 600 mijë ton në vitin 2021.
Një problem i madh është se, pavarësisht financimeve prej 80 milionë eurosh nga Fondi Shqiptar i Zhvillimit, Bashkia e Vlorës nuk ka gjetur zgjidhje për menaxhimin e mbetjeve. Në sezonin turistik, kjo skenë mbetjesh është prekur nga zjarret, të cilat janë aktivizuar disa herë gjatë verës. Autoritetet tregojnë se zjarret janë pasojë e kapacitetit të mbingarkuar të venddepozitimit, ndërsa ekspertët dyshojnë se disa prej tyre janë të qëllimshme për të ulur sasinë e mbetjeve dhe për të lejuar menaxhimin e mëtejshëm.
Niko Dumani, ambientalist nga PPNE Vlorë, shprehet se situata është e vështirë dhe punëtorët e menaxhimit të mbetjeve kanë krijuar një marrëveshje të heshtur për të djegur mbetjet, pasi nuk ka më vend për grumbullim të ri. Ndërmarrja e Pastrimit ka paraqitur plane për një zgjidhje të përkohshme, përfshirë mbulimin e vatrave të zjarrit me mbetje inerte deri më 30 prill 2025, datë në të cilën mbyllet formalisht ky vendgrumbullimi.
Megjithatë, një vizitë e Inside Story në fillim të tetorit ka zbuluar se aktivitetet e depozitimit nuk janë ndaluar plotësisht. Kamionë të Bashkisë vazhdojnë të sjellin mbetje, duke provokuar shqetësim për gjendjen aktuale dhe për pasojat mjedisore që mund të sjellë ky veprim. Ambientalistet paralajmërojnë se situata vetëm do të përkeqësohet, dhe se menaxhimi i mbetjeve mbetet ende një sfidë e madhe për autoritetet lokale.
