Në çdo sistem juridik, ligji duhet të mbrojë qytetarët nga padrejtësitë, përkundrazi, për të mos u shndërruar në një mjet të ideologjive kalimtare. Ky është rreziku që po paraqitet në Shqipëri me Projektligjin “Për Barazinë Gjinore,” i cili nuk reflekton standardet evropiane për barazinë midis gjinive. Ky projektligj, i paraqitur si një hap drejt përafrimit me Bashkimin Evropian, nënvizon përkufizime që devijojnë nga parimet themelore të barazisë, duke mohuar biologjinë dhe shpërndarë mundësitë për interpretim të gjerë dhe të paqartë.
Në këtë kontekst, projektligji sjell rrezik për liritë individuale si lirinë e shprehjes dhe lirinë fetare. Ai mund të kthejë fjalët e zakonshme në fjalë të dënueshme, duke dëmtuar kështu debatet akademike dhe kritikat publike përkundrejt ideologjive gjinore. Po ashtu, ky ligj rrezikon thellë parimin e prezumimit të pafajësisë në sistemin juridik shqiptar duke vendosur barrën e provës pas akuzave për “diskriminim gjinor” mbi ata që akuzohen, dhe jo mbi ata që akuzojnë.
Nga këndvështrimi ligjor, sindikatat e Evropës dhe vendet anëtare kanë qëndrime të qarta për njohjen dhe trajtimin e barazisë gjinore si një koncept të lidhur ngushtë me biologjinë. Madje, 21 nga 27 shtetet anëtare njohin vetëm identitetin binar gjinor. Prandaj, përpjekja për të imponuar ideologji të reja e pa asnjë precedent ligjor të njohur rrezikon të dëmtojë tërë rendin juridik të Shqipërisë.
Nëse ky ligj miratohet, Kuvendi mund të futet në histori jo si një mbrojtës i drejtësisë, por si një katalizator i censorëve, duke sjellë një situatë ku liria të mbyllet nën petkun e tolerancës. Rruga është e qartë: heqja e termave “përkatësi e shumëfishtë gjinore” dhe “identitet gjinor” nga projektligji duhet të jetë prioritet i domosdoshëm për të siguruar vlerat themelore demokratike dhe kushtetuese.
