Marrëveshja e paqes e shpallur nga administrata Trump më 27 qershor 2025, mes Ruanadës dhe Republikës Demokratike të Kongos (RDK), kishte në qëllim zgjidhjen e një prej konflikteve më të gjatë dhe shkatërruese në Afrikë, por dhuna në lindje të Kongos vazhdon të përshkallëzohet. Grupi rebel M23, i cili kontrollon qytetet Goma dhe Bukavu, vazhdon të luftojë për të rrëzuar presidentin Felix Tshisekedi, duke e cilësuar atë si të paligjshëm.
Sipas një raporti të OKB-së, M23 është akuzuar për kryerjen e krimeve kundër civilëve, përfshirë ekzekutime, tortura dhe dhunë seksuale. Një nga masakrat më të rënda u regjistrua në territorin Rutshuru, ku mijëra njerëz u vranë brutalisht në prani të forcave të M23 dhe ushtrisë rwandase. Përveç kësaj, banorët e zonave të konfliktit po përjetojnë frikë dhe varfëri, ndërsa tregu i Goma është në një gjendje të tillë që nuk pasqyron realitetin e hidhur të përditshmërisë së tyre.
Në RDK, më shumë se 28 milionë njerëz, përfshirë 4.75 milionë fëmijë, përballen me mungesë ushqimi. Organizatave humanitare si Programi Botëror i Ushqimit (WFP) u janë reduktuar ndihmat, duke rritur rrezikun e një katastrofe humanitare. Çuditërisht, lideri rebel Corneille Nangaa mohon akuzat për krime dhe pretendon se lufta e tij është një përpjekje për të luftuar korrupsionin dhe për të favorizuar një sistem që përfaqëson interesat e popullit.
Një nga faktorët kryesorë të konfliktit janë burimet minerale të Kongos, ku M23 ka marrë kontrollin mbi disa zona të pasura, duke rritur shqetësimet për përfitime të paligjshme. Analistët paralajmërojnë se pa zgjidhjen e problemeve politike dhe sociale, çdo marrëveshje paqeje do të jetë e qëndrueshme.
Situata humanitare vazhdon të përkeqësohet, duke lëvizur organizatat ndërkombëtare të ndihmës për tërhequr ndihmat. Aktualisht, rreth 7.8 milionë njerëz janë të zhvendosur brenda vendit, me perspektivë të zymtë për të ardhmen. Në këtë kontekst të pasigurisë, banorët e Kongos Lindor janë përballur me një situatë kritike të dhunës dhe varfërisë përditë.
