Bild ka publikuar një raport i cili ka zbuluar se kabineti i ish-kancelarit Olaf Scholz ka shpenzuar afro 590 mijë euro nga fondet publike për grimerë dhe stilistë, gjatë periudhës 2022- 2025 mars. Sipas të dhënave zyrtare të publikuara nga Bild, ish-ministrja e Jashtme Annalena Baerbock ka qenë zyrtarja me shpenzimet më të mëdha në këtë drejtim.
Bëhet me dije se vetëm gjatë tre muajve të parë të vitit 2025, Baerbock ka harxhuar 21 mijë euro për grimin, që përkthehet në rreth 248 euro në ditë. Mediat vendase shkruajnë se grimerja e saj e përhershme, Claude Frommen, është paguar me 7,500 euro në muaj dhe e ka shoqëruar ish-ministreshën në udhëtime zyrtare.
Por kjo ka ngritur gjë që ka nxitur reagime të forta, veçanërisht përballë deklaratave të vazhdueshme të qeverisë për nevojën e kursimeve në kohë krize ekonomike. Ndër të tjera Bild shkruan se në vend të dytë për nga shpenzimet vjen vetë ish-kancelari Scholz, me një total prej 13 mijë euro. Ndërsa ish-zëvendëskancelari Robert Habeck ka shpenzuar ndjeshëm më pak vetëm 598 euro gjatë tremujorit të parë të këtij viti.
Raporti nënvizon se shifrat nuk përfshijnë kostot për veshje, parukierë apo fotografë, çka sugjeron se shpenzimet e vërteta mund të jenë edhe më të larta.
Pas këtij raporti të publikuar nga Bild Partitë opozitare kanë reaguar menjëherë. CDU ka kërkuar vendosjen e kufizimeve për përdorimin e fondeve publike për shërbime personale, ndërsa Shoqata Gjermane e Tatimpaguesve i ka quajtur këto shpenzime të tepruara dhe të papërgjegjshme në një kohë kur Gjermania ndodhet në një periudhë të vështirë ekonomike.
Qeveria e Olaf Scholz, erdhi në pushtet në dhjetor të vitit 2021 dhe ra në nëntor 2024 për shkak të përçarjeve brenda koalicionit të “semaforit”. Pas zgjedhjeve të parakohshme në shkurt 2025, pushtetin e mori një qeveri e re e udhëhequr nga lideri i CDU-së, Friedrich Merz.
Publikimi i këtij raporti vjen në një moment kur ekonomia gjermane është në rënie, me PBB-në që u tkurr me 0.2% në vitin 2024, pas një tjetër rënieje prej 0.3% në vitin 2023. Ndër faktorët kryesorë të krizës përmenden çmimet e larta të energjisë, normat e larta të interesit dhe mungesa e fuqisë punëtore të kualifikuar.
