Tetë vjeçarja Sama Tubail shikohet në pasqyrë, jo me vetëkënaqësi, por me trishtim.
“Dua të kreh flokët sërish”, thotë ajo për CNN, por nuk mund ta përjetojë as këtë gëzim të vogël, të përditshëm, pasi nuk i ka mbetur asnjë fije.
Alopecia e saj nuk është rezultat i kimioterapisë apo ndonjë sëmundje fizike, por mjekët besojnë se është për shkak të stresit të luftës dhe statusit të refugjatit, pasi ajo dhe familja e saj dhe 1.9 milionë palestinezë të tjerë janë zhvendosur nga shtëpitë e tyre që nga fillimi i luftës më 7 tetor 2023.
Sama, ishte një vajzë e vogël krejtësisht e shëndetshme, derisa pa shtëpinë e fqinjëve të tyre duke u bombarduar nga avionët izraelitë, në atë moment ajo filloi të humbiste flokët e saj.
Shëndeti i saj mendor u përkeqësua deri në atë pikë sa nuk donte më të dilte nga shtëpia, ose dilte gjithmonë e veshur me një fashë rozë.
“Mami, jam e lodhur. Dua të vdes dhe t’i lë flokët të më rriten në Parajsë”, i thotë vajza nënës së saj.
Sipas të dhënave të UNICEF-it, që nga qershori i kaluar, pothuajse të gjithë fëmijët në Gaza ( 1.2 milionë ) kanë nevojë për mbështetje psikologjike, pasi kanë qenë të ekspozuar ndaj ngjarjeve traumatike.
Ose, siç tha zëdhënësi i organizatës Tom Fletcher, “një brez i tërë është traumatizuar”.
Fëmijët janë vrarë, janë të uritur dhe kanë vdekur nga të ftohtit. Disa u vranë para se të lindnin, së bashku me nënën e tyre shtatzënë.
“Një brez i tërë është traumatizuar. Fëmijët janë vrarë, kanë vdekur nga uria dhe kanë humbur jetën nga i ftohti”.
Edhe sektori i shëndetit mendor ka rënë në Gaza. Mjekët e saj, siç thotë Dr. Yasser Abu Jamei, drejtor i një programi lokal të shëndetit mendor, kanë pësuar një traumë aq të rëndë mendore saqë ata mund të mos jenë në gjendje as të kujdesen për pacientët.
