Këto pamje fatkeqësisht janë kthyer në diçka të zakonshme për qytetarët e Tiranës, të cilët çdo ditë rrezikojnë jetën duke ecur përmes rrugëve, pasi trotuarët janë zënë nga llamarinat që rrethojnë kantierët e pafund të ndërtimit.
Në rastet më të mira, qytetarët kanë një trotuar të ngushtë për të ecur, ku kur u duhet të këmbejnë rrugën me dikë, duhet të ecin “skiç”, e në rrastet më të këqia të dalin në rrugë të madhe.
Në foto duket një nënë me fëmijën e saj në karrocë, e cila detyrohet të futet “kundravajtje” në rrugën e makinave, pasi trotuari që është një hapësirë publike e dedikuar këmbësorëve, është zabptuar nga kantieri i ndërtimit të një pallati.
Tirana është duke humbur çdo ditë e më shumë hapësirat publike, teksa qytetarët të pafuqishëm dhe të padëgjuar, as që denjojnë të ngrenë zërin për këto abuzime.
E drejta për të ecur lirshëm dhe pa frikë është një nga të drejtat më bazike urbane. Trotuaret, hapësirat publike dhe lulishte nuk janë hapësira të tepërta, por ato janë vetë themeli i një qyteti të jetueshëm.
Është fakt se çdo centimetër i marrë nga qytetarët për interes privat përbën një dëm të drejtpërdrejtë ndaj komunitetit dhe cilësisë së jetës në qytet.
