Më 25 shkurt 2026 u bë e ditur se po zhvillohej stërvitja ushtarake “Orion-26”, e cilësuar si më e madhja e organizuar nga Franca që nga periudha e Lufta e Ftohtë. Operacioni u përqendrua në Bazën 123 në Orléans Bricy.
Rreth 1,500 parashutistë, kryesisht nga forcat franceze dhe britanike, u hodhën nga ajri mbi bazën Coëtquidan në Brittany, në një test të drejtpërdrejtë të kapaciteteve të ushtrive evropiane për bashkëpunim dhe reagim të shpejtë në situata lufte.
Stërvitja kishte tre objektiva kyç: shpejtësinë e veprimit, qëndrueshmërinë dhe autonominë në terren.
Sipas kolonel Colomban de Poncharra, komandant i regjimentit të parashutistëve të Marinës Franceze, trupat ajrore duhet të jenë në gjendje të mbajnë pozicionet për 48 deri në 72 orë vetëm me burimet e tyre, përfshirë dronët dhe municionin.
Misioni i brigadës së parashutistëve është të krijojë një korridor lokal për të zhbllokuar një front taktik dhe më pas të mundësojë ndërhyrjen e mjeteve më të rënda.
“Orion-26” zgjati tre muaj dhe mobilizoi 12,500 ushtarë, 25 anije dhe 140 avionë, me pjesëmarrjen e forcave nga 24 vende. Kjo stërvitje u zhvillua në një klimë të tensionuar sigurie në Evropë, mes rritjes së kërcënimeve nga Rusia dhe përgatitjeve për konflikte me intensitet të lartë.
Nick, një oficer lidhës britanik, theksoi se operacioni shërben për të forcuar bashkëpunimin ndërmjet brigadave dhe për të identifikuar qartë kapacitetet që funksionojnë më së miri në terren.
Një element i veçantë i stërvitjes ishte simulimi i një konflikti imagjinar mes “Arnland” dhe “Mercury”, i konceptuar si referencë ndaj sfidave aktuale të sigurisë në kontinent.
Përfshirja e forcave italiane dhe partnerëve të tjerë ndërkombëtarë e ktheu “Orion-26” në një provë të rëndësishme të kohezionit dhe gatishmërisë ushtarake evropiane.
