Gisèle Pelicot, në një intervistë të thelluar për BBC-në, tregoi për përvojën e saj traumatike gjatë procesit më të madh gjyqësor për përdhunim në Francë.
Ajo përshkroi ndjenjën e qëndrimit nën një barrë të tmerrshme, por theksoi se nuk ndiente inat. Pelicot e ndjente veten të tradhtuar, veçanërisht nga ata që duhej ta mbronin dhe përkrahnin.
Ajo diskutoi sfidat emocionale dhe psikologjike që përjetoi gjatë procesit, duke nxjerrë në pah rëndësinë e shërimit dhe mbështetjes shpirtërore.
Gjatë këtyre muajve të vështirë, Pelicot mësoi të bënte zgjedhje më të mençura për vetveten, duke kërkuar një rrugë të shëndetshme dhe konstruktive përpara.
Ajo u shpreh se po përpiqej të vazhdonte jetën pa lejuar që dhimbja dhe tmerri të pushtonin çdo aspekt të saj. Përvoja e saj ndikoi thellë në jetën personale, duke e çuar në reflektim mbi vlerat dhe prioritetet e saj.
Në bisedën me BBC-në, Pelicot trajtoi rëndësinë e zërit të grave në shoqëri dhe nevojën për të adresuar dhunën seksuale me seriozitet.
Ajo shpreson që dëshmia e saj të ndihmojë në ndërgjegjësimin e publikut dhe të ofrojë mbështetje për të tjerët që kanë përjetuar ngjarje të ngjashme.
Pelicot u angazhua për një shoqëri më të drejtë, ku viktimat e dhunës të mos ndihen të vetmuara dhe çdo rast të marrë trajtim të merituar.
Pavarësisht sfidave, Gisèle Pelicot dëshmoi forcë dhe vendosmëri për të vazhduar jetën e saj. Ajo mbylli intervistën me një mesazh optimist, duke theksuar rëndësinë e besimit në vetvete dhe mbështetjes së grupit për të kapërcyer pengesat e jetës.
Intervista e saj shërben si një thirrje për veprim dhe për mbështetje të më shumë grave që përballen me situata të ngjashme.
