Wrexham ka ndjekur një strategji të ekuilibruar për të forcuar ekipin në gjysmën e sezonit, duke shmangur investimet e mëdha në një lojtar, siç është rasti me Cherif. Klubii përdori një buxhet prej 5 milionësh për të sjellë në ekip tre lojtarë që do të kontribuonin në thellësi dhe cilësinë e skuadrës në përpjekjen për të arritur promovimin e tretë radhazi. Prurjet e janarit përfshinin Davis Keillor-Dunn nga Barnsley dhe mbrojtësin Zak Vyner nga Bristol City, duke sjellë përvojë dhe stabilitet në skuadër.
Një nga blerjet dukej se ishte sulmuesi Bailey Cadamarteri nga Sheffield Wednesday, për një shumë prej 1 milion paund, duke u siguruar që trajneri Phil Parkinson të kishte mjaft fuqinë sulmuese për përfundimin e sezonit. Menaxheri Harvey thekson se “janari nuk do të jetë kurrë një dritare e madhe transferimi”, duke sqaruar se strategjia e klubit është të kërkojë mundësi që forcojnë ekipin ekzistues.
Parkinson, i njohur për mënyrën se si mban një dhomë zhveshjeje harmonike, ka bërë një punë të shkëlqyer në menaxhimin e ndjenjave dhe pritshmërive të lojtarëve, veçanërisht pas bërjes së 13 transferimeve gjatë dritares së verës. Edhe pse në çdo ndeshje mund të kishte disa pakënaqësi për shkak të zgjedhjes së 11 lojtarëve, ai ka arritur të ruajë një atmosfere pozitive dhe motivuese në skuadër.
Wrexham këtë sezon po shpreson të ndihmojë në udhëtimin e tyre për të arritur një të tretë radhazi promovim, dhe me këto blerje, duket se klubi ka bërë një hap të rëndësishëm drejt realizimit të ambicieve të tij. Blerjet e këtij janari kanë për qëllim të sjellin jo vetëm sasi të lojtarëve, por edhe cilësi që do t’i ndihmojë Wrexham në rrugën për sukses. Me një strategji të tillë, klubi ka treguar një përkushtim për të ndërtuar një ekip të fortë dhe konkurrues për të ardhmen.
