Pas pandemisë COVID-19, europianët kanë përjetuar një rritje të konsiderueshme të të ardhurave reale, rreth 7% në nivelin e familjeve. Megjithatë, ky rritje nuk është e barabartë në të gjithë kontinentin. Së fundmi, vende të Evropës Lindore si Polonia, Rumania, Hungaria dhe Kroacia kanë shënuar rritje të dukshme, me të ardhura që janë rritur me 15-20% brenda pesë viteve të fundit. Në kontrast, vendet e Evropës Veriore, të tilla si Suedia, Finlanda dhe Danimarka, kanë pasur një rritje minimale, duke shënuar pothuajse zero rritje.
Kjo pabarazi mund të shpjegohet nga “të ardhurat reale të familjeve”, që lidhen me atë që mbetet pas taksave dhe inflacionit. Në Evropën Veriore, rritja e çmimeve ka ngrënë pothuajse të gjithë “ushqimin”, ndërsa në Lindje, rritja e pagave ka tejkaluar inflacionin, duke sjellë një përmirësim të ndjeshëm të kushteve materiale. Edhe pse disa vende kanë një rritje më të madhe, ka një diferencë të madhe në nivelin e blerjes. Për shembull, qytetarët e Luksemburgut dhe Gjermanisë kanë pushtet blerës gati pesë herë më të lartë se ata të Bullgarisë.
Një aspekt interesant i kësaj situate është “Indeksi i Avokados”. Në Luksemburg, një orë pune është e mjaftueshme për të blerë një tas guacamole për një festë, ndërsa në Bullgari, mund të bësh vetëm një sasi të vogël. Ndonjëherë, në vend të avokadove, për të gjetur cilësi, ndoshta është më mirë të përqendrohemi tek domatet, të cilat në Sofie mund të ofrojnë shijen autentike që ndoshta mungon në disa vende më të pasura.
Kjo pabarazi ekonomike në Evropë tregon se ndonëse kontinentin po e përfshin një rritje të përgjithshme, ndarja e pasurisë mbetet një çështje e rëndësishme, e cila kërkon vëmendje dhe veprim nga drejtuesit politikë për të siguruar një zhvillim më të barabartë dhe të qëndrueshëm.
