Mijëra qytetarë dhe aktivistë marshuan në Milano për të protestuar ndaj ndikimit mjedisor dhe ekonomik që sipas tyre po shkakton Lojërat Olimpike Dimërore Milano-Cortina 2026. Protesta u zhvillua pas ceremonisë së hapjes në stadiumin San Siro, ku kultura italiane u promovua me pompë. Megjithatë, përtej këtij festivali, qyteti bëri jehonë pakënaqësish të shumta nga aktivistët dhe studentët që kritikuan praninë e ICE-së dhe impaktin e projektit në natyrë.
Pjesëmarrësit shfaqën banderola me mesazhe si “ICE out”, duke shprehur dëshpërimin e tyre ndaj qeverisë së Giorgia Meloni dhe kryebashkiakut të Milanos, Beppe Sala. Ndërsa disa protestues përdorën fishekzjarre dhe bomba tymi, marshimi mbeti në përgjithësi paqësor. Në qendër të protestës qëndronte shqetësimi se fondet e investuara për Lojërat ishin të papërballueshme mjedisorisht dhe nuk kishin sjellë përfitime reale ekonomike për qytetin, përkundrazi, ishin në dëm të arsimit, shëndetësisë dhe mbrojtjes sociale.
Kjo situatë reflekton një pakënaqësi të thellë të qytetarëve në lidhje me menaxhimin e Lojërave Olimpike dhe ndikimin e tyre në jetën e përditshme. Protesta simbolizon një përpjekje për të ngritur zërin përballë vendimeve që, ashtu siç mendohet nga pjesëmarrësit, nuk u japin prioritet nevojave të shoqërisë dhe mjedisit. Thirrjet për një qasje më të përgjegjshme dhe të qëndrueshme janë bërë më të forta në këtë kontekst, duke theksuar se Olimpiadat duhet të jenë një mundësi për përmirësim dhe zhvillim dhe jo barrë për qytetarët.
Për më tepër, protestat heqin një dritë mbi mënyrat se si evenimente të mëdha shoqërohen me kundërthënie dhe kritika nga ata të cilët ndjejnë se po anashkallohen në përfitimet e këtij lloj investimi. Kjo ngjarje ka shërbyer si një thirrje për më shumë transparencë dhe përgjegjësi në ekzistencën e programeve që ndikojnë direkt në jetë dhe mirëqenie.
