Si akulli i Arktikut tërhiqet dhe tensionet gjeopolitike ashpërsohen, flanka veriore e NATO-s po bëhet një nga teatro më të rëndësishme dhe të neglizhuara të aleancës. Europa përballet me një të vërtetë të vështirë: është strategjikisht e papërgatitur për të luajtur një rol në një rajon që gjoja do të bëhet një korridor kryesor ushtarak dhe ekonomik.
Shumica e aleatëve evropianë mund të mos kenë qenë dakord me politikën agresive të Presidentit amerikan Donald Trump për Arktikun, por shumica pranojnë mesazhin e tij: Arktiku ka nevojë për vëmendje të veçantë, dhe kjo duhet ndodhur shpejt. Problemi është se ata nuk kanë doktrinat dhe kapacitetet ushtarake të nevojshme për t’i zbatuar ato.
Në nivelin ushtarak, Arktiku është shumë i rëndësishëm për mbrojtjen e Atlantikut të Veriut, veçanërisht duke marrë parasysh se flota veriore e Rusisë tejkalon kapacitetet e NATO-s. Ekspertët e sigurisë theksojnë se mbikëqyrja e këtij hapësire është thelbësore, duke përfshirë mbrojtjen e infrastrukturës që nënkupton kabllot nënujore dhe linjat e energjisë.
Ndryshimet klimatike gjithashtu krijojnë rute të reja detare përmes Arktikut, të cilat do të shkurtojnë ndjeshëm kohën e kalimit në krahasim me kanalet e Suezit dhe Panamasë. Megjithatë, ato gjithashtu sjellin një konkurrencë strategjike të re, me Rusinë që mund të zgjerojë praninë e saj ushtarake për t’i mbrojtur këto rruge.
Pavarësisht rëndësisë në rritje të rajonit, pozita e NATO-s në Arktik mbetet e paqëndrueshme dhe e varur nga SHBA-të. Denmarka, Suedia dhe Norvegjia kanë investuar në forca për kushte të ftohta, ndërsa aleatët e tjerë evropianë mbeten mbrapa. Mungesa e investimeve dhe kapacitetet e modernizuara janë çështje kyçe.
Një sfidë e madhe është logjistika, pasi nuk ka infrastrukturë të fiksuar në rajon. Komunikimi dhe operacionet ushtarake kërkojnë teknikë të avancuar dhe pajisje që mund të pësojnë dëmtime në kushte të ekstremeve. Siç theksojnë ekspertët, e ardhmja e sigurisë në Arktik do të vendoset nën ujë, duke zhvilluar kapacitete nënujore të qëndrueshme.
Disa qeveri evropiane po fillojnë të shikojnë rajonin më strategjikisht, por implementimi i një strategjie efikase do të kërkojë investime të konsiderueshme dhe marrëveshje të vështira.
